عباسيان « 1 » ، ايجاد كردند ) كه از زمان خليفه منصور به خاندان مشهور ايرانى برمكيان تعلق داشتند نيز ( رجوع شود به ص 194 / 193 / 195 اصل ) خويشتن را جانشينان بوذر جمهر و ديگر رجال نيمه افسانه‌اى عهد ساسانى مىدانستند « 2 » . وظيفهء حكام نواحى و من‌جمله حاكم خراسان نيز تابع همين اصل بوده و كماكان ماوراء النهر به فرمان وى بوده است . دوبار ، مانند زمان ساسانيان ، فرزند رئيس دولت در رأس امور آن خطه قرار گرفت و اين خود اهميت حكومت خراسان را مىرساند - خراسانى كه در آن مبارزه عليه دشمنان خارجى و داخلى با دشواريهاى خاصى روبرو بوده . وظيفهء والى عبارت بود از تحكيم اساس سازمان دولت با روح سنن زمان ساسانى و متحد ساختن همهء طرفداران نظم و آرامش و سركوبى عناصر ناآرام و جنگ با اميران متبوع نافرمان و متحدان صحرانشين ايشان . سلطهء اسلام در سراسر آن سرزمين بطور كامل وقتى مستقر گشت و امنيت تام‌وتمام خارجى و داخلى فقط زمانى استوار شد كه

--> فى الحروب » بر ديگران مزيت دارند . اين رساله را در سال 1903 وان فلوتن تحت عنوان « رسالة فى فضائل الاتراك » ( رجوع شود به فهرست كتاب‌شناسى ) منتشر كرده و توسط ه . يوكر به زبان انگليسى ترجمه شده است ( رجوع شود به فهرست كتاب‌شناسى ) . مستخرجهء بالا از ص 682 منقول است . ( 1 ) - دربارهء استعمال كلمهء « وزير » قبل و بعد از دوران عباسيان رجوع شود به : ( بويژه ص 258 ) « bija ؟ u ' u ؟ s » ، Barthold ( 2 ) - نظام الملك ، چاپ شفر ، متن ، 151 - 150 ؛ ترجمه 224 - 223 ؛ ( در حاشيهء نسخهء بارتولد ( چاپ انگليسى ) در اينجا چنين يادداشت شده : « اشارهء Pelliot 15 به T ' oungpao 1923 ، 125 - 97 « orie des quatre fils du ciel ؟ La The ( رجوع شود به 15 . notes Sur le Turkestan » p » ، Pelliot ) . - تحريريه )