محمد على خان است كه تا سال 1952 امير آركات است . ششمين نفر غلام محيى الدين بهار خان است كه تا سال 1969 امير آركات است . هفتمين نفر غلام محمد عبد القادر است كه جانشين پدرش شده و تا سال 1993 اميرى دارد . آخرين امير آركات كه تاكنون زنده است محمد عبد العلى است . مسجد زيبايى در شهر مدارس هند از سوى محمد على و الا جاه ساخته شده كه تاكنون سرپاست و جزو آثار زيباى اين شهر مىباشد . در كنار اين مسجد ، مزار مولانا محمد على بحر العلوم است . وى مدير مدرسه‌اى بوده است كه در اين شهر توسط محمد على و الا جاه ايجاد گشت . اين مدرسه از سال 1918 تبديل به يك كالج شد . مسجد هزار چراغ ، مسجدى ديگرى است كه در سال 1810 عمدة الامراء آن را ساخته است . در حال حاضر ، اين خاندان سايتى با عنوان w w w . princeofareot . org دارد كه تمام اطلاعات مربوط به خاندان با تصاويرى از امراى آن ، در آن‌جا درج شده است . اين خاندان شيعه امامى بوده و مهم‌ترين شاهد آن همين نويسندهء ماست كه سراسر كتابش نشان از باور شيعى او در حدى عميق و فراگير دارد . مجتبايى در مدخل « اركات » در دائرة المعارف بزرگ اسلامى مىنويسد : نواب سعادت اللّه خان و جانشينانش كه از شيعيان هند بودند و به قوم « نوائط » ( كه گويند از عراق به هند مهاجرت كرده بودند ) تعلق داشتند . همگى از علاقه‌مندان فرهنگ اسلامى و از مشوّقان شعر و ادب فارسى به شمار مىرفتند . در دوران حكومت اين خاندان با وجود حمله‌هاى جنگجويان مراتهى و درگيريهاى داخلى ، آركات از مراكز مهم علمى و ادبى اسلامى هند شد ، و مسلمانان از نواحى ديگر به آنجا روى آوردند و گروهى از شاعران و دانشمندان از نقاط شمالى هند به آركات آمدند . نوّاب غلام على خان ، برادر سعادت اللّه خان ، و پسر او نوّاب باقر على خان هردو به فارسى شعر مىگفتند و ديوان اشعارشان موجود است . زين العابدين خان ، متخلص به « ديوان » ، از شعراى معروف آن دوره ، خواهرزادهء سعادت اللّه خان بود . سعادت اللّه خان به آبادانى آركات بسيار توجه داشت و مسجد جامع و عيدگاه آن شهر را او بنا كرد .