مسجد كوفه ، يكى از قصرهاى بهشت است در كتاب وسائل و بحار الأنوار به نقل از حسن بن محمد طوسى در كتاب مجالس وى از پدرش از هلال بن محمّد حفار از اسماعيل بن على دعبلى از علىّ بن اخى دعبل از امام رضا ( ع ) از پدرانش از حضرت على ( ع ) روايت كرده كه فرمود : چهار تا از قصرهاى بهشت در دنياست : مسجد الحرام ، مسجد پيامبر ( ص ) مسجد بيت المقدس و مسجد كوفه . مجلسى در كتاب السماء و العام از بحار الأنوار ، كلام خداوند : وَ آوَيْناهُما إِلى رَبْوَةٍ « 1 » ، را بيان كرده و گفته است كه شيخ طبرسى مىگويد : يعنى ما آن دو محل را بلند ، هموار و گسترده قرار داديم كه منظور همان حيرهء كوفه و اطراف آن است . مراد از قرار ، مسجد كوفه و مقصود از عين ، فرات است چنانچه اين مطلب از امام باقر ( ع ) و امام صادق ( ع ) نقل شده است . در كتاب السماء و العالم و معانى الاخبار و خصال از حسين بن ادريس از پدرش از محمد بن احمد اشعرى از ابى عبد اللّه رازى از حسن بن على بن ابى عثمان از موسى بكر از حضرت على ( ع ) از پيامبر ( ص ) نقل شده كه آن حضرت فرمود : خداوند از ميان شهرها ، چهار شهر را برگزيد ، از اين‌رو فرمود : وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ وَ طُورِ سِينِينَ وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ . منظور از تين ، مدينه و زيتون ، بيت المقدس و طور سينين ، كوفه و بلد امين ، مكه مىباشد . مجلسى گفته است : در آيه شريفه ، طور سينين كنايه از كوفه است زيرا شهر نجف كه پشت كوفه قرار دارد ، محل مناجات حضرت على ( ع ) بوده چنان‌كه كوه طور ، محل مناجات حضرت موسى ( ع ) بوده است ، يا كوهى كه حضرت موسى ( ع ) برفراز آن

--> ( 1 ) - مؤمنون / 50 .