مسجد خراب شد و ستونهاى آن فرو ريخت و كف اصلى مسجد با سنگ و خاك پوشيده شد ، وزير بزرگ ميرزا تقى الدين محمّد ( ره ) خواست مسجد را از آلودگيهاى موجود ، در آن پاك كند . سمت قبلهء مسجد را بسازد و خاك و سنگ ريخته شده در صحن مسجد را تا كف اصلى آن بالا آورد ، بدين منظور مسجد را تميز كرد و دو دكّه در دو سمت شرقى و غربى آن ساخت . از اين‌رو ، محراب و باب مشهور به محراب و باب حضرت على ( ع ) كه به كف اصلى مسجد متّصل بودند ، نمايان شدند . و نزديك به دو ذراع از كف اصل بلندتر بودند و محراب متروكى كه در وسط ديوار قبله قرار داشت ، متصل به كف اصلى بود . همچنين در بزرگ ديگرى نزديك ، چسبيده به ديوار قبله نمايان شد . كنار ديوار قبله از ابتدا تا انتهاى ديوار ستونها و سكّوهايى قرار داشت . و وزير بزرگ ، بناى خود را بر روى اين ستونها و سكّوها ساخت و كنار آن محراب ، سكوى بزرگ به اندازهء دو سكو از اطراف ساختمان وجود داشت ، و ميان آن سكوى بزرگ ، اثرى از ستونها نبود و چون محراب بزرگ فرسوده و كهنه شد ، وزير دستور داد تا نماى محراب را كنده ، آن را سفيد كنند . هنگامى كه آن را كندند ، مشاهده كردند ، كه زير آن لايهء كنده شده ، سه مرتبه رنگ سفيد و سرخ زده شده ، هر بار سفيدى و سرخى را به سمت چپ متمايل كرده‌اند ، از اين رو ، امير متحير شد ، مرا به حضور طلبيد و آن را به من نشان داد . گروه زيادى از دانشمندان و خردمندان نيكوكار حيرتزده همراه وى بودند ، به ذهنم خطور كرد اين محراب ، همان محراب امير مؤمنان ( ع ) بوده و حضرت على ( ع ) به جانب آن نماز مىخوانده است زيرا آن محراب به كف اصلى مسجد كوفه متصل بود و بر سكوى بزرگى قرار داشت كه دانشمندان و نيكان در آن گرد مىآمده‌اند و پشت سر امام به نماز مىايستاده‌اند بدين سبب ، آن در به نام باب على ( ع ) خواند شد . حضرت على ( ع ) از آن در كه به كف اصلى مسجد متصل بود از خانه به مسجد مىآمد و چون ديوار قديمى بود و محراب مذكور در آن قرار داشت و با جهت شرعى قبله موافق نبود ، به اين سبب حضرت على ( ع ) متمايل به سمت چپ نماز مىگذارد . پس از حضرت على ( ع ) مسلمانان رنگ سفيد و سرخ محراب را سمت چپ متمايل كردند ، تا مردم بدانند كه على ( ع ) متمايل به سمت چپ نماز نمىخوانده است . محراب را به رنگ سرخ درآوردند تا بدانند