اينها بياور . ابوبكر گفت : عبد اللّه بن عباس ، حاكم ماست . ابن عياش گفت : ما از نزديكان ، پشتيبانان ، ياران و لشكريان عبد اللّه عليه شما هستيم و ما از شما به او سزاوارتريم . ابو بكر گفت : اگر مؤذن شما ، عبد اللّه بن مسعود است ، انس بن مالك ، خادم پيامبر ( ص ) نيز مؤذن ماست . ابن عياش گفت : انس و ابن مسعود قابل مقايسه نيستند بجز كسانى كه من نام بردم ، هفتاد نفر از ياران رسول خدا ( ص ) وارد كوفه شدند كه ما يك نفر را در برابر انس قرار مىدهيم و به شصت و نه نفر ديگر افتخار مىكنيم . ابوبكر گفت : اگر شريح ، قاضى شماست ، حسن بصرى ، بزرگ تابعان و ابن سيرين كه در فضل فقاهت ، نمونه هستند ، قاضيان ما مىباشند . ابن عياش گفت : اگر اين دو نفر را برشمردى و به آنها افتخار مىكنى ، ما نيز اويس قرنى را كه كلامش در قبيله‌هايى مانند ربيعه و مضر پذيرفته است و ربيع بن خثيم ، اسود بن يزيد ، علقمه ، مسروقا ، هبيرة بن بريم و پدرش سيره ، سعيد بن جبير و حارث اعور از ياران و راويان حضرت على بن ابى طالب ( ع ) را نام مىبريم ، و تو مانند او در زمانش از ياران پيامبر ( ص ) سراغ ندارى و همين طور كسى را باحافظه‌تر در آنچه مىشنود و فقيه‌تر در دين و راستگوتر در نقل حديث و آگاهتر به جنگهاى پيامبر ( ص ) و عربها و حدود الهى ، واجبات و علوم غريبه و شعر نمىشناسى و هيچ كس را مانند عامر بن شراحيل شعبى نمىيابى كه بتواند هر پديده‌اى را به اين زيبايى توصيف كند ، وى گفت : به طور كلى همهء اشخاصى كه آن روز در كوفه زندگى مىكردند ، اين گونه بودند ؛ چهار خاندان عرب در كوفه وجود داشت ، حاجب بن زراره خاندان تميم ، آل زيد خاندان قيس ، آل ذى الجدين خاندان ربيعه ، آل قيس بن معدى كرب زبيدى خاندان يمن . دلاوران عرب در دوران جاهليت و اسلام چهار نفر بودند : عمرو بن معدى كرب ، عباس بن مرداس سلمى ، طليحه بن خويلد اسدى و ابو محجن ثقفى . مردم كوفه لشكر سعد بن ابى وقاص در جنگ قادسيه و اصحاب جمل و صفين و خانقين و جلولا و نهاوند بودند . و