حسين بن حسن بن بندار ، وى روايت مىكند از سعد بن عبد اللّه اشعرى و كشى از او روايت مىكند . حسين بن حسن بن حسين بن على بن حسين بن بابويه - در فهرست شيخ منتجب الدين است كه فقيه و صالح بوده است . حسين بن حسن فارسى قمى در فهرست است كه او را كتابى است كه خبر داد ما را به آن كتاب عده‌اى از اصحاب ما از ابو المفضل شيبانى ، از ابن بطه ، از احمد بن ابى عبد اللّه ، از حسين بن حسن فارسى . حسين بن سعيد بن حماد بن مهران اهوازى - از موالى على بن الحسين عليه السّلام و از ثقات است . از حضرت رضا و حضرت جواد و حضرت هادى عليهم السّلام روايت مىكند . اصل وى از كوفه است ، با برادر خود حسن منتقل به اهواز شد . پس از آن‌جا كوچ كرد به قم و بر حسن بن ابان كه نام وى سبقت گرفت فرود آمد ، و در قم وفات كرد و او با شركت برادر خود حسن سى كتاب تصنيف كرده است ، و نام هريك هم در رجال شيخ نجاشى مذكور است . اين جمله كلام شيخ در فهرست است . سخن علامه نيز با او تا انتقال به قم موافق است . ابن داود در رجال خود و صاحب كتاب مشتركات نيز او را توثيق كرده‌اند . وحيد بهبهانى در تعليقه گفته است : روايت كردن اجلاء قميين مانند سعد بن عبد اللّه و محمد بن حسن بن وليد از وى بدون تأمل ، بلكه اعتماد و تكيه كردن ايشان بر وى و قبول قول او ، از قرائن وثاقت او است . « 1 » حسين بن شاذويه ، ابو عبد اللّه صحاف ، نجاشى گفته است كه : او صحاف بوده و از ثقات است و اندك حديث است ، و وى را كتاب‌هائى است . علامه در خلاصه بعد از نقل سخن نجاشى ، از ابن غضائرى نقل كرده كه او گفته است : ابن شاذويه از اهل قم است و به گمان قميين از غلاة بوده ، و من كتابى از وى ديدم در « صلوة » محكم و متين نوشته است . پس از آن مىگويد او در نزد من مقبول الروايه است ، چه نجاشى او را تعديل كرده و ابن غضائرى نيز چيزى كه دلالت كند بر ضعف وى نگفته است . صاحب « منتهى المقال » مىگويد : از سخن ابن غضائرى برائت ساحت وى از آنچه نسبت به او داده‌اند آشكار است ، و در

--> ( 1 ) - [ شرح‌حال حسين بن سعيد و برادرش حسن بن سعيد اهوازى را مفصلا در جلد اول « مفاخر اسلام » نگاشته‌ايم ]