با پاك تربت دخت رسول كرده است اين * على بن ابراهيم ، فخر آل و تبار اميدم آن كه ز يزدان ز مكرمت نظرى است * بر آن كو گفت و بر آن كه نويسد اين اشعار آيا كسى كه بدين كاخ بگذرى روزى * يكى به رحمت ازين رفتگان به ياد بيار هزار و سيصد و سه چون گذشت از هجرت * به آخر آمد اين قصر و اين بلند حصار « 1 » * كتيبهء سر در ايوان شمالى داخل صحن طرف باغ ملى عهد ملك ناصر دين آن كه يافت * كرسى و ديهيم از او زين و زيب گشت ايمن شه و صدر مهين * بانى اين صحن خوش دلفريب صادق پروانه به تاريخ گفت * « نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ » ( 1303 ) كتيبهء سر در صحن شمالى طرف باغ ملى ( از خارج ) به عهد ناصر دين شهريار با تعظيم * ابو المظفر غازى خدايگان كريم بنا نهاد به توفيق كردگار اين صحن * وزير اعظم على اصغر بن ابراهيم چو بهر دختر موسى بن جعفر از سر صدق * امين سلطان آراست اين ستوده حريم براى مصدر تاريخ گفت پروانه * « سياق كعبه ثانى ز پور ابراهيم » ( 1303 ) كتيبهء شرقى سر در صحن از طرف خيابان ارم ( از خارج ) به عهد خسرو گيتى خديو ناصر دين * كه نازد از سر انگشت وى كلاه و نگين براى دختر موسى بن جعفر از سر صدق * سپهر سوده به خاك درش هماره جبين امين شاه على اصغر بن ابراهيم * عيان نمود ز سطح زمين بهشت برين چو شد تمام به تاريخ گفت پروانه . * « بن‌اى صحن به كلى بهشت روى زمين » ( 1303 )

--> ( 1 ) - [ اين قصيده نيز گزيده شده است . ]