محمدحسين ناصر الشريعه

155

تاريخ قم ( فارسى )

او فرمود كه حق عز و علا بر كوفه به همهء شهرها حجت گرفت ، و به مؤمنان كوفه بر همهء اهل مشرق و مغرب از جن و انس حجت گرفت ، و به مؤمنان كوفه بر همهء اهل مشرق و مغرب از جن و انس حجت گرفت ، حق عز و علا قم و اهل قم را بر روى زمين از جن و انس هرگز مستضعف نگذاشت و همه اوقات ايشان را به توفيقات و تأييدات سبحانى مشرف گردانيد . بعد از آن فرمود : كه دين و اهل دين به قم خوار باشند و اگر نه چنين بودى مردم به قم و جانب قم شتابان شدندى ، و چون مردم بدان مسارعت نمودندى و بشتافتندى قم خراب شدى و اهل آن باطل شدندى ، و خداى را به قم و اهل قم بر ديگر شهرها حجت نماندى ، و چون حال بدين رسيدى و حجت خدا بر خلق نماندى آسمان‌ها و زمين‌ها بر جاى نايستادندى و خلايق طرفة العينى مناظره و حجت بر يكديگر نياوردندى و در همهء اوقات و ساعات بلا از قم و اهل قم مدفوع است . و زود باشد كه روزگارى درآيد كه خداى را بر همه خلايق حجت باشد به قم و اهل قم ، و اين در زمان غيبت قائم آل محمد بود . قم و اهل قائم مقام حجت شوند تا به وقت ظهور كردن قائم عليه السّلام ، و اگر حق عز و علا قم ، و اهل قم را قائم مقام حجت نگرداند از مدت غيبت او تا به وقت ظهور او ، عالم و هرچه در اوست به زمين فرو رود و با اهلش خراب گردد . و به درستى و راستى كه فرشتگان هميشه بلا از قم و اهل قم دفع مىگردانند ، هيچ جبارى و گردنكشى به قم و اهل قم ببد قصد نكند الا كه حق عزاسمه كه شكنندهء جباران است او را بشكند و قهر و قمع كند ، و آن جبار را از قم و اهل قم مشغول گرداند به چيزى ديگر ، و آن جبار را به داهيه و مصيبتى و دشمنى مبتلا گرداند ، تا او به سبب آن دشمن و واقعه از قم و اهل قم خاطر او فارغ شود و بدان نپردازد . و بعد از آن فرمود كه حق سبحانه و تعالى جبابرهء روى زمين را در ايام دولت ايشان ذكر قم و ياد آن از خاطر ببرد تا ايشان قم و اهل قم را فراموش كنند ، چنانچ ذكر حق عز و علا فراموش كرده باشند . و ايضا بدين اسانيد روايت است از صادق عليه السّلام كه او ذكر و ياد كوفه مىكرد و مىفرمود كه عنقريب باشد كه كوفه روزگارى از مؤمنان خالى گردد و علم و دانش در آن ناپديد شود چنان‌كه مار در سوراخ شود و پنهان گردد و از وى اثر نماند ، و علم و دانش به شهرى كه آن را قم گويند ظاهر شود و روشن گردد و معدن اهل علم و فضل شود كه بر روى زمين هيچ مستضعفى و سست‌دينى نماند تا غايت كه زنان پرده‌نشين در پرده‌ها به علم امامت و ولايت عالم گردند ، و اين حكم بديشان برسد ، و اين معنى به نزديك غيبت و ناپديد شدن حجت اللّه