« ذكر ولادت قائم آل محمّد عليه السّلم ، و وقت غيبت او ، و أخبار دالّه بر وجود شريف او » امام محمّد مهدى عليه السّلم ، روز آدينه ، هشت روز از ماه شعبان كذشته - و بروايتى : شب آدينه - يكنيمه « 1 » از ماه شعبان برآمده ، سنهء خمس و خمسين و مائتين « 2 » از ماذر در وجود آمده است . و بروايتى : سنهء سبع و خمسين و مائتين « 3 » . و در شجره : سنهء ثمان و خمسين و مائتين « 4 » . و نام شريف او ، نام پيغامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم است ، و كنيت او أيضا كنيت او ، نام محمّد ، و كنيت أبو القسم . و در حال غيبت امام عليه السّلم ، نهى است فرزند بنام و كنيت او نهادن « 5 » .

--> ( 1 ) . روايت مشهور نزد اماميّه ، ولادت آن حضرت در شب نيمه شعبان سال 255 هجرى است ، نگاه كنيد به : « اصول كافى : 1 / 514 ، و الارشاد : 2 / 339 » كه هر دو تنها همين روايت را آورده‌اند ، با اين كه معمولا در ديگر موارد اشاره به تاريخهاى گوناگون مىكنند . همچنين نگاه كنيد به فرموده شيخ طوسى در : كتاب الغيبة : 234 . ( 2 ) . سال 255 هجرى . ( 3 ) . سال 257 هجرى . ( 4 ) . سال 258 هجرى . ( 5 ) . آنچه در روايات اماميه آمده است ، آن است كه شيعيان از آوردن نام صريح آن حضرت نهى شده‌اند ، نه از ناميدن كودكان خود به نام آن حضرت ، و علّامه مجلسى عليه الرحمه در « بحار الانوار : 51 / 31 » بابى را فراهم آورده ، و در آن روايات نهىكننده از نام آوردن را جمع آورى نموده است ، و مرحوم محدّث قمّى در « سفينة البحار : 4 / 797 » مىفرمايد : ( قد وردت روايات كثيرة في أنّه لا يحلّ ذكره عليه السلام باسمه ، و في بعض الروايات : يحرم عليهم تسميته . و في التوقيع : من سمّاني في مجمع من النّاس به اسمى ، فعليه لعنة اللّه . و عن أبى