حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )

511

تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )

آنك چهار سال و چند ماه محبوس بود . و عمر او پنجاه و چهار سال بوده است ، و بروايتى پنجاه و پنج سال . و مدّت امامت او سى و پنجسال و چند ماه ، و قبر و تربت او بمقابر قريش « 1 » است ، در جانب غربى ببغداد . عدد اولاد او « 2 » على الرّضا ، و ابراهيم ، و فضل ، و عبّاس ، و اسمعيل ، و احمد ، و محمد ، و عبد اللّه ، و عبيد اللّه ، و حسن ، و حسين ، و جعفر ، و حمزه ، و هرون ، و داود ، و سليمان ، و اسحق ، و قاسم ، و جعفر .

--> ( 1 ) . در سال 146 هجرى ساختمان شهر بغداد ، بدست أبو جعفر منصور عباسى ، در غرب رودخانه دجله به پايان رسيد ، و او پايتخت خود را از شهر هاشميه بدان انتقال داد . و در شمال اين شهر زمينى را براى دفن مردگان قريش و بنى هاشم برپا نمود ، و يكى از نخستين كسانى كه در آن دفن شدند ؛ جعفر پسر منصور بود ، بعدها امام كاظم و امام جواد عليهما السلام در آن دفن شدند ، و بتدريج گورستان « مقابر قريش » نام خود را به « مشهد الكاظميين » يا « كاظمين » تغيير داد . محدوده كنونى صحن مطهر كاظمين همان مقابر قريش كهن است ، و صدها تن از امراء و بزرگان و وزراء و علماء طى دوازده قرن گذشته در آن دفن شده‌اند . ( 2 ) . در شمارش تعداد فرزندان حضرت كاظم عليه السلام ميان مورخين اختلاف است ، عمري نسّابه در « المجدى : 106 » تعداد آنها را سى و هفت دختر ، و بيست و دو پسر ، كه مجموع آنها پنجاه و نه فرزند است آورده ، اما شيخ مفيد رحمه اللّه در « الارشاد : 2 / 244 » مجموع آنها را سى و هفت فرزند دانسته است ، و نام 19 دختر و 18 پسر را آورده است . و ابن عنبه در « عمدة الطالب : ص 177 » ، و سيد جعفر أعرجى در « مناهل الضرب : 392 » آنان را شصت فرزند ، سى و هفت دختر و بيست و سه پسر دانسته است . و أبو نصر نجارى ( متوفاى سال 357 ه ) در « معالم أنساب الطالبيين : 141 » آنان را چهل فرزند ، هجده پسر و بيست و دو دختر دانسته است . علاوه بر اين اختلاف در تعداد فرزندان ، مؤرخين و نسب‌نگاران در نام اين فرزندان نيز اختلاف كرده‌اند ، همچنين در نام و تعداد فرزندانى كه نسل آنها ادامه يافت اختلاف وجود دارد .