حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )

497

تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )

و على أصغر : كه بكربلا كشته آمد ، از ترائب و بطن ليلى دختر أبى مرّة بن عروة بن مسعود بن معقب بن مالك بن كعب بن عمرو بن سعد بن عوف بن قسى . أمّا آنچ مردم مىكويند كه : على اكبر بكربلا كشته آمد غلط است ، زيرا كه چون امام حسين را شهيد كردند ، على اكبر را بعد از آن پسرى آمد أبو جعفر الباقر نام ، و عمر او به چهار سال برسيد . ديكر از فرزندان او : جعفر : و او را عقب نبوده است ، و ماذر او از قضاعيّه « 1 » بوده است . و عبد اللّه : و او را بكربلا شهيد كردند ، ماذر او را بر كنار داشت ، ناكاه تيرى از هوا درآمد و بر وجود مبارك او آمد ، و بذان شهيد كشت . ديكر : سكينه ، و او را آمنه نيز نام بوده است ، و از ترائب و بطن رباب ، دختر إمرى القيس بن عدى بن ادريس بن جابر بن كعب بن عليم بن كلب بن ويره بوده است . و سكينه « 2 » ، زن مصعب بن زبير « 3 » بوده است ، و بعد از كشته‌شدن مصعب ، زن عبد اللّه

--> ( 1 ) . در اصل : قصاعه ، و قضاعه يكى از قبايل عرب است ، و نسبت به آنان قضاعيّه است . ( 2 ) . در « انساب الاشراف : 2 / 139 » آمده است كه سكينه نخست به همسرى پسر عموى خود عبد اللّه بن الحسن بن على بن أبى طالب عليهما السلام درآمد ، و پس از فوت او به همسرى مصعب بن الزبير و پس از كشته‌شدن او ، عبد الملك بن مروان از او خواستگارى نمود ، ليكن او امتناع نمود ، و به همسرى عبد اللّه بن عثمان بن عبد اللّه بن حكيم بن حزام بن خويلد درآمد ، و پس از او أصبغ بن عبد العزيز بن مروان و دو تن ديگر از او خواستگارى كردند ، كه به ازدواج نيانجاميد . سكينه مورد علاقه و محبت امام حسين عليه السلام بود ، و گويند كه امام عليه السلام درباره او سروده است : لعمرك إنّنى لأحبّ أرضا * تحلّ بها سكينة و الرباب سكينه در سال 117 هجرى در مدينة درگذشت و در بقيع دفن گرديد . ( المجدى فى الأنساب : 92 ، الإرشاد : 2 / 135 ) . ( 3 ) . مصعب بن الزبير بن العوّام ، نوهء عمّه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ، در سال 26 هجرى به دنيا آمد ، از فرماندهان