بسم اللّه الرحمن الرحيم باب سؤم « در ذكر طالبيّه ، يعنى اولاد و أعقاب أبى طالب « 1 » كه بقم آمده‌اند ، و منزل ساخته و وطن كرفته . و ذكر بعضى از فضيلتهآىء مرويّه دربارهء ايشان ، بعد از ابتدا و افتتاح بذكر ولادت امير المؤمنين علىّ بن أبى طالب ، و فاطمه دختر رسول خذاى ، و ائمّه عليهم السّلم ، و عدد فرزندان ، و مدّت عمر ، و وقت وفات ايشان » و اين باب مشتمل است بر دو فصل :

--> ( 1 ) . أبو طالب ، بن عبد المطلب ، بن هاشم ، بن عبد مناف ، بن قصى ، بن كلاب ، بن مرة ، بن كعب ، ابن لؤى ، بن غالب ، بن فهر ، بن مالك ، بن النظر ، بن كنانه ، پدر گرامى امير المؤمنين عليه السلام بزرگ بنى هاشم و مكّه بود ، عمري نسّابه در كتاب ( المجدي في انساب الطالبيّين : ص 7 ) مىگويد : نام ابو طالب ، عبد مناف است ، و شش فرزند داشته است ، چهار پسر به نامهاى : طالب ، و عقيل ، و جعفر ، و على عليه السلام . دو دختر به نامهاى فاختاه ( يا فاخته بنابر مشهور ) مكنّى به امّ هانى ، و جمانة ، و فاصله ميان هر يك از فرزندان ده سال بوده است . كه بزرگترين آنان طالب و كوچكترين على عليه السلام بود ، و مادر تمامى آنها فاطمة بنت اسد بن هاشم عليها السلام بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله او را مادر مىخواند ، و در مدينة درگذشت . نسب‌شناسان فرزندان اين چهار بزرگوار را طالبيّين مىنامند .