از آن جملهء بقيّه صلح از بقايآى سنه اثنى و ثمانين « 1 » : پنجهزار و نهصد و شصت دينار است . و بقايآء سنهء ثلث « 2 » كه با اهل آن شرط كرده بودند ، كه در سنهء خمس و ثمانين « 3 » ادا « 4 » كنند : سى هزار دينار . و بقايآى سنهء اربع « 5 » كه بشر آن را وضع كرده بود و تخفيف نموده : بيست هزار و هفتصد و چهل و هفت دينار . و آنج بشر وضع كرده بود و انداخته ، اهل بلد را از مال سنهء اربع ، بىاذن و أمر امير - و آن سى هزار درهم بود - پس امير قهر كرد ، و بمطالبت آن فرمود از زر طلا : هزار و هفتصد و شصت و چهار دينار ، و ثلث و خمس دينار . پس جملهء آنچ عقد بستند بذو از مال و وظيفهء سنهء خمس و ثمانين « 6 » ، و آنچ اضافت كردند با آن از مال بقايا - زر طلا - : دويست و شصت و دو هزار دينار ، و شصّد و دو دينار ، و خمس و سدس و ثمن دينار . و در آخر اين عمل احمد بن محمّد ، اقرار كرده برفع « 7 » اين عمل ، و اقرارنامهء نوشته به خط خود ، و مبلغ آنچ همدانى در كتاب خود آورده است ، و محمّد بن ابراهيم - عامل قم - او را بذان خبر داده از خراج قم ، با احتسابات بر آل عجل ، و آنكسانى كه در ناحيت « 8 » ايشان

--> ( 1 ) . سال 282 هجرى . ( 2 ) . سال 283 هجرى . ( 3 ) . سال 285 هجرى . ( 4 ) . اداءكردن : پرداخت‌كردن . ( 5 ) . سال 284 هجرى . ( 6 ) . سال 285 هجرى . ( 7 ) . رفع ، يعنى گزارش‌كردن صورت خراج ، به ديوان خراج در دار الخلافة بغداد . ( 8 ) . همان‌گونه كه پيشتر گذشت ، آل عجل بر بخشهاى وسيعى از بلاد جبل ، ميان همدان و اصفهان حكومت رانده و املاك وسيعى را مالك بودند .