حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
275
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
نخواهد ، الّا كه حقّ سبحانه و تعالى او را خوار و ذليل كرداند ، و از رحمت خودش دور دارد » « 1 » . و همچنين سهل كويد كه : حديث كرد مرا علىّ بن ابراهيم جعفرى ، از محمد بن فضيل بن ربيب بن داود بن كثير رهقى ، از جمعى از اهل حديث ، از أبى عبد اللّه عليه السّلم ، كه او فرمود كه : « حقّ سبحانه و تعالى فرشتهء آفريده است ، و او را بر قم موكّل كردانيده تا بالهآء خود بسر ايشان فرو كذاشته است ، و مىافشاند و مىجنباند ، تا هيچ جبّارى و كردنكشى بذيشان قصد نكند ببدى ، الّا كه حقّ سبحانه و تعالى او را همجو نمك در آب كذاخته كرداند ، و ناچيز كند » « 2 » . و هم او كويد كه : حديث كرد مرا احمد بن عيسى بزّاز « 3 » - ملقّب بابن تغرّه قمى - از أبى اسحاق علّاف نيشابورى ، از واسط بن سليمان ، از أبى الحسن الرضا عليه السّلم ، كه او فرمود كه : « بهشت را هشت در است ، يكى در از آن اهل قم را است . پس فرمود : فطوبي لهم ، ثمّ طوبي لهم ، ثمّ طوبي لهم » « 4 » . ايضا روايتست : از محمّد بن احمد بن عيسى « 5 » ، از محمّد بن خالد برقى ، از بعضى
--> ( 1 ) . اين روايت را علّامه مجلسى در « بحار الانوار : 60 / 214 » به همين سند به نقل از تاريخ قم آورده است . ( 2 ) . اين روايت را علّامه مجلسى در « بحار الانوار : 60 / 217 » به همين سند ، با افزودهاى در پايان آن به نقل از تاريخ قم آورده است . ( 3 ) . در نسخهء اصل لقب اين راوى ( بزار ) ضبط شده ، و ظاهرا صحيح آن ( بزّاز - پارچهفروش ) بايد باشد ، چنان كه بدان در ( بحار الانوار : 60 / 215 ) اشاره شده است . ( 4 ) . اين روايت را علامه مجلسى در « بحار الانوار : 57 / 215 » به همين سند به نقل از تاريخ قم آورده است . ( 5 ) . در « بحار الانوار : 57 / 215 » : احمد بن محمد بن عيسى .