ورازآباد : اين ديه را نام نهاده‌اند بوراز بن قاسان أكبر . و كويند كه : وراز بن بيب آن را بنا كرده است . دنجرد : دنجرد بن قاسان أكبر آن را بنا كرده است . خواصر : خواصر براذر خناصر آن را بنا كرده است . وزهشت : كويند : چون افريدون بيوراسف را باسيرى بكرفت ، و زنجير در كردن او كرد ، و او را بذان محكم بند نهاد ، روئى « 1 » باز كرد و بيامد و بوزهشت نزول كرد . و بذين وزهشت آب بسيار جمع شده بود ، و مجمع آب بود ، و بزغهآئى « 2 » بسيار در آن بودند ، و آواز بسيار مىكردند ، چنانچ افريدون از آوازهاى ايشان بتنك آمد ، و نمىتوانست آنجا نزول كردن ، پس آن موضع را بذين سبب وزهشت نام نهادند . نياستر « 3 » : اردشير بن بابك آن را بنا كرده است ، و آنچنان بود كه جون او از اصفاهان بازكرديد ، و ملك اصفاهان و اشراف اهل بيت او ، و سرهنگان او را كشته بود ، و فرمود تا سرهاى ايشان در جوالها « 4 » نهاده ، همراه وى مىآوردند ، جون بچشمهء نياستر رسيد ، آن

--> ( 1 ) . در نسخة چاپى : روزى . ( 2 ) . وزغ ، قورباغه . ( 3 ) . آبادى نياستر ( كه امروزه نياسر تلفظ مىشود ) در كوهستانهاى شمال غرب كاشان واقع است ، به علت موقعيت جغرافيايى آن كه از آب و هواى مصفّا و مناظر طبيعى و فرح‌بخش برخوردار است ، رو به آبادانى و توسعه نهاده است ، و چشمه كهن و چهار طاق آتشكده باستانى آن كه به گفته باستان‌شناسان يكى از قديمترين آتشكده‌هاى ايران بشمار مىرود ، و از ساخته‌هاى اردشير بابكان ( سر سلسله ساسانيان ) مىباشد ، همچنان پابرجاست . نام نياسر و روستاهاى تابعه آن به تفصيل در « كتابچه تفصيل احوالات دار المؤمنين كاشان » در ضمن كتاب « قم‌نامه : ص 305 » آمده است . ( 4 ) . جمع جوال ، در ( فرهنگ پهلوى : ص 244 ) آمده است : جووال juwal ، كيسه ، و در برهان قاطع : جوال : آن ظرفى باشد از پشم بافته كه چيزها در آن كنند .