پس اين هر دو رستاق را مرومره نام نهادند ، و آن هر دو ، دو براذرند از ديو . راوى كويد كه : فتح اين هر دو ثيمره به جنك بوده است ، بر دست أحنف بن قيس « 1 » بروايت قول عتّاب « 2 » . امّا فتح معروف و مشهور آن ، بر دست ابو موسىء اشعرى بوده است ، و احنف از امرا و محكومان « 3 » او بوده است . و كويند : به قريه خميهن - كه از قرى ثيمره است - مسجدى است ، منسوب بأبى موسى أشعرى ، جون نواحى اهواز و اصفاهان را فتح كرد ، ثيمرتين را نيز فتح كرد . دليجان : به دليجان بن ثيمر نام نهاده‌اند . نميور « 4 » : از حيازات « 5 » انارست ، و آتشكذهء آن ، و آتش در آن ، بشتاسف « 6 » ملك نصب كرده است

--> ( 1 ) . احنف بن قيس بن معاوية بن حصين التميمى ، بزرگ خاندان بنى تميم ، در دوره زندگانى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اسلام آورد ، و از فرماندهان لشكر اسلام بود ، و فتح شهر مرو رود در نزديكى بلخ به دو منسوبست . وى از فرماندهان امير المؤمنين در جنگ صفين ، و به شجاعت و بزرگى نفس و خويشتندارى مشهور بود ، در سال 67 يا 71 در كوفه درگذشت . ( سير اعلام النبلاء : 4 / 86 ) . ( 2 ) . يادى از او در منابع نيامده است ، و احتمال مىرود او أبو بكر محمّد بن عبد اللّه بن احمد بن عتاب ، از نزديكان خيثمة بن سليمان بن حيدرة ( متوفاى سال 343 ه ) ، كه كتابى در « فضائل الصحابة » جمع‌آورى نموده است باشد . ( نگاه كنيد به : سير اعلام النبلاء : 15 / 416 ) . ( 3 ) . زيردست . ( 4 ) . در منابع جغرافيايى متأخر قم با ضبط « نيمور » آمده است ، و در صورت صحت چنين ضبط و انطباق آن با نميور كهن مذكور در تاريخ قم ، مىتوان موقعيت كنونى آن را تعيين كرد ، امروزه روستاى نيمور در سمت جنوب قم ، در مغرب جاده قم - اصفهان مىباشد ، و از توابع شهرستان محلات بشمار مىرود ، و بر روى سرشاخه‌هاى رودخانه قم قرار دارد . ( 5 ) . يعنى از مستملكات حوزه رود انار بشمار مىرود . ( 6 ) . احتمالا مقصود ( گشتاسب هخامنشى ) پدر داريوش هخامنشى است ، كه نام او در تعدادى از لوحه‌هاى سنگى آمده ، و در قرن پنجم پيش از ميلاد مىزيسته است . ( نگاه كنيد به : همدان‌نامه : 51 ) .