حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )

165

تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )

[ 2 ] آسيآء يونس : بقرب ميان رودان و سكن ، دو در يك حصار . [ 3 ] آسيآء بابويه : بقرب زنبيلاباد « 1 » ، دو در يك حصار . [ 4 ] آسيآء شاذوكهء سفلى : بقرب ميانرودان ، دو در يك حصار . بر نهر جمكران چهار آسياء دائره « 2 » : [ 1 ] آسيآء خطّاب : معروف بما جيلويه ، بقرب باغ أمير حسن جمكران ، يكى . [ 2 ] آسيآء جوسق « 3 » : بقرب كركان : دو در يك حصار . [ 3 ] آسيآء عتيقه : بقرب باغ مرزبان ، دو در يك حصار . [ 4 ] آسيآء أبى الهيجا « 4 » : بقرب صحراى تاجيكاباد ، دو در يك حصار . بر نهر شهرستان « 5 » شش آسيآء دائره :

--> ( 1 ) . از روستاهاى جنوب شهر قم كهن ، كه در فاصله 3 كيلومترى جنوب دروازه مالون ( جايى كه اكنون بقعه شاه محمد قاسم قرار دارد ) قرار داشته است ، و امروزه يكى از محلات قم است كه به همان نام كهن آن مشهور مىباشد . ( 2 ) . آباد و قابل استفاده . ( 3 ) . معرّب كوشك . ( 4 ) . على بن أبى الهيجاء ، از متمكنين و وجوه اشراف أهل قم در قرن سوم هجرى ، مصنّف تاريخ قم از كوشك و منظره او كه بر روى رودخانه قم ( در سمت مغرب ) قرار داشته سخن مىگويد ، همچنين او را از ده كفيلى دانسته است كه مادرانى ( فرستاده المعتضد باللّه عباسى به مردم قم براى وصول ماليات سرانه ) از آنان مطالبه خراج قم را نمود ، كه نشان از موقعيت اجتماعى او دارد . ( 5 ) . يكى از روستاهاى شمال شرق قم در نزديكى درب كنكان ( به كسر دو حرف ) يا « درب كهنكان » ، كه اين درب يكى از 5 دروازه قم كهن بوده است ، و موقعيت كنونى آن را مىتوان جايى دانست كه اكنون راه سراجه از راه اصلى قم به كاشان در مدخل شهر از جانب شرق جدا مىشود ( تربت پاكان : 2 / 14 ، 22 ، 24 ) ، امروزه اين محل بخشى از محدوده شهركهاى جديد الاحداث حومه شهر ، در منتهى اليه مشرق خيابانى كه از برابر بقعه شاه سيد على مىگذرد قرار دارد .