چهار « 1 » دانك مستقه . [ 5 ] كاريز مالك : صد و بيست و دو مستقه ، [ 6 ] كاريز علىّ بن آدم ، و اسحاق بن سعد : پنج مستقه ، و چهار دانك و نيم از مستقه . [ 7 ] [ كاريز عطاء بن مزيد : چهار « 2 » مستقه ، و پنج دانق « 3 » . [ 8 ] كاريز مرزبان بن عمران : هفت مستقه ، چهار دانق ، و نيم دانق « 4 » . [ 9 ] كاريز محمّد بن عيسى بن عبد اللّه ، و سعد بن سعد « 5 » : سيزده مستقه ، و سه دانك از مستقه ] « 6 » . [ 10 ] كاريز موسى بن يعقوب « 7 » : بيست و يك مستقه « 8 » . [ 11 ] كاريز أبى غالب : چهار دانك و نيم از مستقه . [ 12 ] كاريز نعيم : دو مستقه ، و چهار دانك [ از ] « 9 » مستقه .

--> است كه بهمراه برادرش عبد اللّه به قم آمدند و شهر قم اسلامى را پايه‌گذارى كردند . همچنين كلمة « بزرگ » نيز ظاهرا صفت كاريز است ، كه يكى از پر آبترين و بزرگترين كاريزهاى قم در آن دوره بوده است . ( 1 ) . در نسخه چاپى : پنج دانق از مستقه . ( 2 ) . در نسخه ( 2 ) و ( 3 ) و در نسخه چاپى ص 44 : چهل و پنج . ( 3 ) . دانق ( به كسر نون ) معرّب دانگ است ( المعرّب : 145 ) ، و در مقدار دانگ اختلاف است ، صاحب القاموس آن را 6 / 1 درهم ، و ديگران آن را 8 / 1 درهم دانسته‌اند . ( 4 ) . در نسخه ( 2 ) و ( 3 ) و نسخه چاپى ص 44 : و نيم از مستقه . ( 5 ) . در نسخه چاپى ، ص 44 : كاريز محمد بن عيسى بن سعد : سيزده مستقه ، و سه دانگ از مستقه . ( 6 ) . افزوده از نسخة ( 2 ) و ( 3 ) . ( 7 ) . در انوار المشعشعين ج 1 / ص 150 : كاريز موسى بن يعقوب بن عبد اللّه بن سعد . ( 8 ) . در نسخه چاپى ، نام اين كاريز دو بار تكرار شده است . ( 9 ) . افزوده از نسخه چاپى ، ص 44 .