دبير سياقى ، ص 71 ) . و نيز در مقدمة الادب زمخشرى ( ص 128 چاپ محمد كاظم امام ) . ص 187 - كلمهء مازيار ممكن است « مازار » باشد كه در يزد به طبقهء حناساى اطلاق مىشود و اين حرفه را « مازارى » مىگويند . ص 246 - فعلا درست نمىدانم كه « نقش جهان » اصفهان از كى بنا شده است ، ولى به موجب اين صفحه « نقش جهان » در سالهاى نيمهء اول قرن نهم محلى شاهانه در اصفهان بوده است و استعمال اين اصطلاح مربوط به عهد صفوى نيست . در ديار بكريه فلسفهء نقش جهان مىنويسد ( 325 و 329 ) ص 255 س 21 - اصطلاح « شناقص » ممكن است كه « تناقص » باشد و كاتبان نسخه‌ها غلط نوشته باشند . تناقص در صفحهء 118 استعمال شده است . / 289 / شنقصه و شناقصات در فرامين عهد صفوى نيست به فرامينى ماتنادارن مراجعه شود . ص 277 - ظاهرا كوچه خطير اشاره است به كوچه‌اى كه طايفهء « خطيران » آنجا ساكن بوده‌اند . اين طايفه در عهد صفوى خبر داريم كه در يزد مىزيسته‌اند . نگاه كنيد به فرمان شاه صفوى كه بر سنگ حك و بر ديوار مسجد جامع يزد نصب و متن آن در فرهنگ ايران زمين مندرج است ( جلد 11 ) . عبارت منظور نظر اين است : « . . . و ماليهء جماعت مذكورهء ذيل را كه به تخفيف مقرر نشده بازيافت نموده با آنچه تا ورود پروانچهء اشرف از جماعت كاوليان ، جماعت لوليان ، جماعت هندويان مشهور به خطيران ، جماعت حسن ابد اللو و بغدادلو و توابع مذكوره بازيافت نموده باشند . . . » نظير همين فرمان در مسجد جامع قائن هم هست و معلوم مىشود كه طائفه خطيران در قائن هم بوده‌اند ( مجلهء يغما شمارهء 4 سال 1345 ) . / 290 / نيز در سندى مندرج در مجموعهء امور ديوانى دوران صفوى ملكى ملك شعراى بهار كه مجلس فريد اين اصطلاح نيست و آقاى دانش‌پژوه ظاهرا سولو برداشت .