آن محرّك آسمان دوّار و آن سكينهء بخش [ 2 ] دلهاى « 1 » ابرار ، « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدادُوا إِيماناً مَعَ إِيمانِهِمْ » « 2 » ، آن غفور رحيم كه توبه و استغفار موجب ادرار مدار رحمت و اسباع انواع نعمت فرمود و از لسان مخبران صادق به خلق نمود « وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ » « 3 » ، و تحف صلوات و طرف نجيّات نثار فرق فرقدساى صاحب‌فرقان و منزل وحى و قرآن كه از صنع يزدان مصنوعى مثل او ظاهر نشد و كمالات بىپايان « 4 » او هرگز آخر نگشت . / 3 / شعر « 5 » صلّ على محمّد احمد سيد الورى * آدم و الذى عدا تحت لوائه غدا ( ؟ ) آن سيّدى كه هر دو جهان خاك پاى اوست * خورشيد ذره‌ايست كه اندر هواى اوست آنكه دار العبادهء دنيا از آثار ذكر جميل او عمران يافت و از پرتو شمع هدايت او شعله بر موسى عمران تافت تا از درخت « 6 » نداى « إِنِّي أَنَا اللَّهُ » شنيد و گل مرادش از شاخ دولت بشكفيد ، صلى اللّه عليه و آله ، الذين ابدوا الدين و اقاموا الشرع المبين و سلم تسليما كثيرا . ز يزدان هزاران صلوة و سلام * بر آن‌كس كزو شد نبوت تمام بنا كرد دار عبادت « 7 » ز دين * اساسش ز اوتاد صدق و يقين بر آل گرامىّ او صد سلام * كه دادند كار شريعت نظام [ 3 ] دگر رحمت حق تعالى تمام * بر اهل حقيقت همه و السلام بر اصحاب او باد رضوان حق * كه كردند كار طريقت نسق اما بعد ، چنين گويد مؤلف اين رساله اصغر عباد اللّه الواهب احمد ابن حسين بن على الكاتب اصلح اللّه شأنه فى الدارين و غفر له و للوالدين كه هرچند در علم پايه و از هنر سرمايه نداشت اما از اوان صبى تا زمان شيب همواره كمر خدمت سادات و علما و مشايخ و فضلا و صلحا و فصحا و بلغاى عرب و عجم بر ميان جان بسته ، مصراع : « جان

--> ( 1 ) . اين خطبه تا اينجا در نسخهء چاپى با تفاوتهاى فاحش و به صورتى ملخص و در سه سطرست . ( 2 ) . قرآن مجيد ، 4 الفتح . ( 3 ) . قرآن مجيد ، 52 هود . ( 4 ) . م : اول . ( 5 ) . م : ندارد . ( 6 ) . م : جنت . ( 7 ) . ف : دار العباده .