ص 154 س 18 و 60 از دو نسخه بدل كه رقم ( 10 و 11 ) نشان مىدهد ( فوركان ) از روى قياس صحيح‌تر مىنمايد . ص 156 س 13 از دو نسخه بدل كه رقم ( 7 ) نشان مىدهد ( العجلى ) صحيح است ، و نام و نسب ابو صالح عجلى در طبقات الشافعية بدينگونه ياد شده : ابو صالح شعيب بن محمد بن شعيب ابن محمد بن ابراهيم عجلى بيهقى . ص 185 س 15 الرازى ، كه در متن نوشته شده صحيح و نسخه بدل آن ( الدارى ) ناصحيح است . س 16 محمد بن نهيك . . . در هر دو نسخه چنين نوشته شده و ظاهرا محمد بن حميد است بدين قرينه كه راوى حديث از مهران بطورى كه از كتب رجال مستفاد مىشود محمد بن حميد رازى است نه محمد بن نهيك ، و مؤلف هم در دو سطر قبل تصريح كرده است كه ابو العباس از محمد بن حميد رازى روايت حديث كند . ص 159 س 10 بابو العباس احمد بن يحيى بن ثعلب ببغداد و بابن نفطويه . . . در هر دو نسخه چنين نوشته شده و لفظ ( ابن ) بعد از يحيى و قبل از نفطويه زايد و صحيح عبارت چنين است : بابو العباس احمد بن يحيى ثعلب و بانفطويه . س 15 از دو نسخه بدل كه رقم ( 5 ) نشان مىدهد نسخهء ذيل ( الازهر ) صحيح است بدليل ضبط سمعانى كه نام و نسب ابو يوسف را بدينگونه ياد كرده است : ابو يوسف يعقوب بن احمد بن محمد بن يعقوب بن الازهر الخسروجردى البيهقى . ص 168 س 9 شرف نسب او در كتاب لباب الانساب . . . نسب سيد ابو منصور در لباب الانساب بدينگونه ضبط شده است : ابو منصور ظفر بن ابى الحسن محمد بن ابى الحسين على السيد المتكلم بن ابى على احمد بن ابى الحسن پلاس‌پوش محمد بن ابى منصور ظفر بن محمد بن احمد زبارة مؤلف در لباب گويد من ابو على ( ظاهرا ابو الحسين على ) و پسرش ابو الحسن و نوه‌اش ابو منصور ظفر را ديده‌ام .