يحيى رحمهما اللّه « 1 » بوى مفوض بود ، و نيابت جد من شيخ الاسلام اميرك تيمار داشتى در خطابت بيهق و تذكير ، و او را اشعار بسيار است ، و اين دو بيت بغايت مشهور است « 2 » ليس له عيب سوى انه * ليس له عيب يقى العينا لو رضى العين له حرملا « 3 » * نثرت فى مجمره « 4 » العينا العقب منه كما تقدم شمس الائمة ابو القاسم اسماعيل و شرف الدين ظهير الملك ابو الحسن على و بنت هى « 5 » ام جمال الدين الحسين [ بن ] على البيهقى و صائن الدين حمزة بن على . توفى صائن الدين حمزة رحمه اللّه « 6 » يوم الخميس سلخ شعبان سنة خمس و اربعين و خمسمائة ، و العقب من صائن الدين حمزة ، القاضى الامام السعيد ابو الحسن على بن حمزة و ابو القاسم المخبون « 7 » و الحاجى فخر الدين على . و قضاى ناحيت برسم ضياء الدين ابو الحسن على بن حمزة بود من سنة ثلاث و اربعين الى وقت وفاته رحمه اللّه « 8 » ، توفى فى شعبان سنة اثنتين و ستين و خمسمائة . و بنت اخرى للامام الحسن الغازى هى ام شمس الائمة محمد و القاضى الامام الخطيب ظهير الدين الحسن ، و هما ابنا الشيخ ابى الحسين على بن احمد بن سعيد البيهقى . شمس الائمة ابو القاسم اسماعيل بمرو متوطن شد و آنجا بنشر و بث علم مشغول گشت « 9 » ، و او را تصانيف بسيار است در هر فنى از فنون علم ، در فقه « 10 » و خلاف و ادب ، و كتاب سمط الدر « 11 » در معانى غرايب احاديث . توفى فى شهور سنة اثنتى عشرة و خمسمائة ، و لا عقب له . و من منظومه قوله قنعت بالبلغة ما بقيت * و عن لئام الناس قد غنيت و فى مهاوى الصبر لى مبيت « 12 » * و ليس من امرى لى ماشيت و شرف الدين ظهير الملك ابتدا « 13 » بنيابت پدر تأديب سيد اجل عماد الدين يحيى تيمار مىداشت ، پس قصيدهء گفت عميد خراسان محمد بن منصور را ، مطلع آن اينست لنا فى ضمان الراحلين اذا شطوا * ودائع من روح الحيات لها قسط

--> ( 1 ) نص ، رحمهم اللّه . ( 2 ) مشهور است كه . ( 3 ) ش ، بر وزن جعفر بمعنى سپند است . ( 4 ) نص ، مخمره . ( 5 ) و هى . ( 6 ) سا . ( 7 ) اين كلمه در نص ، بى نقطه و در نب ، المخبون نوشته شده و ظاهرا المجنون است . ( 8 ) سا . ( 9 ) شد . ( 10 ) بيشتر در فقه . ( 11 ) سمط الدرر . ( 12 ) نص ، منيت . ( 13 ) در ابتدا .