اهو الشيخ تراه * ام ترى شيخا سواه غاب عنا اطيباه * حين خانته قواه ان تكن تبصر حيا * بعضه ميت « 1 » فها هو و پسر او را سيد ابو طالب شعر پارسى باشد و قصيدهء غرا كه مطلع آن اينست بنالم از غم اين روزگار و اين آگفت « 2 » * كه هر چه بد سبب شادى و نشاط برفت سپيد شد سرو اقبال و سال روى بتافت * زمانه حال بشوليده كرد و بخت بخفت اخوه السيد الرئيس العالم ابو على احمد بن على بن احمد بن محمد بن ظفر مانند برادر خويش بود سيد ابو الحسن « 3 » در فضل و زهد و ورع و نزاهت نفس و تصون نمودن از آنچه دين و مروت را زيان دارد ، و امام مسعود صوابى گويد در مدح وى « 4 » يا سيدا نفسه لما علت صعدا * زهر الكواكب باخت « 5 » فى مراقيها له مكارم لا تحظى بغابرها * صيد الكرام فلا تسمو لباقيها يا من ابوه اذا ما اترعت برك ال * فردوس شهدا تصدى و هو ساقيها و اين سيد ابو على بر محضر يكى از اماجد كه ثروت و مال او را وداع كرده بود از انشاى خويش نوشته بود حقيق عليكم يا اكابر عصرنا * اعانة حر ماجد قل ماله فتى عاش أعواما بخير و همة * فلما اباد المال خانته حاله تمسك بالتقوى لينسى « 6 » فما خلت * من الغرم يوما نفسه و عياله تخلى من الاوطار فى دار غربة * تعذر فيها حله و ارتحاله اكابرنا عطفا علينا فاننا « 7 » * بنا ظمأ برح و انتم زلاله الشيخ الرئيس العالم الحسين بن احمد بن الحسين الداريج « 8 » خواجه على بن الحسن او را ياد كرده است در كتاب دمية القصر ، و او ذو لسانين « 9 » بوده است ، و در مدايح نظام الملك گويد

--> ( 1 ) نص ، ميتا . ( 2 ) ش ، بفتح گاف بمعنى آزار و آفت و رنج . ( 3 ) مانند برادر خويش سيد ابو الحسن بود . ( 4 ) در حق او ( 5 ) نص ، تاخت و در نب ، ناحت . ( 6 ) ظ ، ليسلى . ( 7 ) نص ، فانما . ( 8 ) ش ، لغتى است در ( الدارى ) . ( 9 ) ذو اللسانين .