كه كس نداند كه كه گفته است ، اذا لم تستحى فاصنع ما شئت ، ما شاء اللّه كان و ما لم يشأ لم يكن ، من طلب « 1 » و جدّ وجد . و امام كرابى گفتى كه عجب دارم « 2 » كه كسى عمرى تحمل مشقت كند و نحو حاصل كند تا در اقوال او خطا نيفتد ، بدين همه مشقت « 3 » اقوال از خطا مصون دارد و غافل ماند از آنكه افعال از خطا مصون دارد ، ازيرا كه « 4 » افعال از خطا مصون داشتن اوليتر از آنكه اقوال ، ثم انشد هذين البيتين لبسنا « 5 » للجمال لنا ثيابا * و قد صدئت بقسوتها القلوب و اعربنا « 6 » الكلام فما لحنا « 7 » * و نلحن فى الفعال فلا نصيب و حمزة « 8 » بن احمد بن سعيد بن محمد البلخى بدين ناحيت رسيد از بلخ ، به زيارت خانهء كعبه رفت سنهء احدى و ثمانين و مأتين ، و بازگشت و بكراب مقام ساخت ، و او را آنجا اولاد و اعقاب ماندند . فصل « 9 » [ اميرك بن على بن طيفور ] و از ارباب بيوتات بيهق بوده است ، اميرك بن على بن طيفور ، و من اعقابه الفقيه الاديب فقيه القوم الحسن بن محمد بن الحسن طيفور - و سكهء طيفور در باب معمر در نيشابور معروف بودى - و ابراهيم بن الحسن بن على ، و الفقيه على بن الحسن بن على الدلقندى « 10 » و الشيخ الحسن بن الحسين بن على الفامى - و اين آن فامى است كه بقاضى بدل كرده‌اند * بتصحيف چنان كه ياد كرده آمد « 11 » - و الفقيه بهرام بن عبد الرحمن - و او از طبرستان بود و له اعقاب - و الفقيه على بن الحسين اليعقوبى ، و الفقيه على بن احمد القمى ، رحمهم اللّه . الامير السيد ابو الحسن « 12 » على بن احمد بن ظفر العلوى الحسينى الزبارة او مقدم سادات بيهق بود ، و از سادات در نوشتن « 13 » فصول محاضر و نشستن و رفتن

--> ( 1 ) من طلب شيئا . ( 2 ) گفتى عجب دارم . ( 3 ) با اين همه مشقت . ( 4 ) زيرا كه . ( 5 ) نص ، للبسنا . ( 6 ) نص ، و اغربنا و در نب ، و اعدينا . ( 7 ) نص ، فما نحيا . ( 8 ) نص ، وحم . ( 9 ) نص ، بجاى اين عنوان ( شعر ) نوشته است . ( 10 ) القنديلى . ( 11 ) نص ، بتصحيف ياد كرده آمد . ( 12 ) ظ ، ابو الحسين . ( 13 ) در نبشتن .