و كنت كرهت لفظ الشيب جدا * و ان قالوا يكون الشيب زينا فشين ان جعلت الباء نونا * و عيب ان جعلت الشين عينا و قوله قد قلت حين سألت ما * فعل المشيب اذا نزل جلت اساءته الى * عن السؤال فلا تسل لكن اريد بقاءه * و اجله « 1 » مع ما فعل فالشيب لى بدل الشبا * ب و ليس من شيبى بدل افض الدمع ابا يعلى على فقد شبابك « 2 » * ايها العيش النضير الغض من لى بايابك ايها الشيب « 3 » ترفق و تلبث فى نصابك * لا ترعنى بذهابى فذهابى بذهابك و اين دو بيت پارسى را بتازى « 4 » نظم داده است اين پاى من از نديم بد در بند است * وين بند همه جهانيان را پند است اى شاه جهان دلم بدان خرسند است * كاين ذلّ من و عزّ تو روزى چند است انا من نديم السوء صرت مقيدا * و غدوت وعظا للأنام جميعا سليت يا ملك الورى قلبى بان * ذلى و عزك يمضيان سريعا صن العرض بالمال لا المال به * نصحتك فاعمل به و انتبه ترى ماء وجه الفتى ذاها * اذا صرف المال عن مذهبه ابو محمد اسماعيل بن محمد بن جعفر الحنيفى « 5 » مولد و منشأ اوديه دويين بوده است ، و او مردى بوده است فقيه و وجيه و نبيه « 6 » ، و خال حاكم ابو العلا صاعد بن محمد الحنيفى بوده است « 7 » ، و او را ديوان شعر است بتازى و تصانيف ديگر ، و از اشعار او اينست ينعى المشيب اليك نفسك فانتبه * فكانه عما قليل قد ورد و كفى بشيب الرأس و عظا فاتعظ * فالموت مرتقب « 8 » ليوم اولغد عش ما تشاء « 9 » كما تشاء فانه * لابد من موت و ان طال الامد

--> ( 1 ) و احبه . ( 2 ) نص ، ابا يعلى فقد شبابك . ( 3 ) نص ، انها الشيب . ( 4 ) نص ، و اين دو بيت را پارسى بتازى . ( 5 ) ظ الحنفى . ( 6 ) و او مردى فقيه و وجيه و نبيه بوده . ( 7 ) نص ، و خال حاكم ابو العلا صاعد محمد الحنيفى ( ظ ، الحنفى ) است . ( 8 ) نص ، من بعت . ( 9 ) نص ، ما يشاء .