ابو الحسن على بن الحسين بن بشر الانماطى ، و او راوى اشعار امير عبيد اللّه بن عبد اللّه بن طاهر بودى ، مات سنة خمس و ثلاثين و خمسمائة . و اصل ايشان در ديه « 1 » ششتمد از خواجه ابو محمد عبد اللّه بن محمد الانماطى بود ، و العقب منه المقرى ابو على احمد بن ابى محمد عبد اللّه « 2 » بن محمد الانماطى و الحسن بن ابى محمد . و العقب من الحسن بن ابى محمد « 3 » ، محمد و على و احمد المقرى . محميان سعيد بن عثمان بن عفان امير خراسان بود ، از راه اصفهان بناحيت بست « 4 » آمد و از آنجا بناحيت رخ رفت ، چون « 5 » بقصبهء بيشك « 6 » رسيد بيمار شد ، و آنجا زنى بزنى كرد ، و او را پسرى آمد ، محم نام كرد ، فهو « 7 » محم بن سعيد بن عثمان بن عفان ، و دخترى آمد او را « 8 » عين نام كرد ، و عين در حبالهء امام محمد بن النصر البيشكى بود . اولاد الترك « 9 » ايشان در نيشابور و بيهق بسيار بوده‌اند ، ازيشان اندكى مانده‌اند ، و هم اولاد ابى محمد يونس بن افلح الترك ختن الامام يحيى بن يحيى التميمى . و فقيه ابو على الحسن بن على بن يعقوب الترك « 10 » و حمزه برادرش و پسر برادرش اميرك بن الحسين ترك زعيم ديه ابارى از فرزندان او بودند . خاندان زكى اصل ايشان از زكى ابو الطيب طاهر بن ابراهيم بن على بوده است ، و او را ضيعتى بوده است كه هر سال از آنجا دو هزار من غله دخل بودى و ده دينار « 11 » ، و اين

--> ( 1 ) از ديه . ( 2 ) نص و نب ، ابى محمد بن عبد اللّه . ( 3 ) نص ، من الحسن ابى محمد . ( 4 ) نص ، بشت . ( 5 ) و چون . ( 6 ) ش ، بنا بضبط ياقوت بفتح شين است بر وزن اينك . ( 7 ) و هو . ( 8 ) ويرا . ( 9 ) در نب بجاى الترك كلمهء نوشته كه ( ورخنون ) خوانده مىشود . ( 10 ) نص ؛ ترك . ( 11 ) و ده دينار زر .