به ديدهء خوشبينى مىنگريستند و به عظمت آن در كنار ساير ممالك جهان احترام مىگذاشتند . روابط دوستانه ميان دو كشور افغانستان و ژاپن از روزگار امير امان اللّه خان ( 1919 - 1929 م ) آغاز شد . و از فرستادهء سياسى آن كشور در افغانستان به گرمى استقبال شد . امّا نمايندگان سياسى ميان دو كشور مبادله نشد . در سال 1317 شمسى 1938 م ، نمايندگان ژاپن در افغانستان علاقهء زيادى به امور آسياى مركزى از خود نشان دادند . اين علايق ژاپن با توجه به همسايگى آن كشور با چين و شوروى از نظر آن دولتها دوستانه نبود ، بلكه جهات سياسى داشت . ژاپن آرزو داشت كه در واخان نمايندگى تجارتى داشته باشد ، كه اين موضوع حسّاسيت دولت چين و شوروى را برانگيخت . دولت افغانستان كه از هر دو كشور مىترسيد ، ناگزير در برابر اين عمل ژاپن از خود واكنش نشان داد و از باز شدن نمايندگى تجارتى ژاپن جلوگيرى كرد . افغانستان در نيمهء اوّل قرن بيست / 308 - 311 . اين شهر باستانى امروز داراى 770 / 11 كيلومتر مساحت ، نود و سه روستا و در حدود 562 / 12 نفر جمعيت مىباشد كه در شمال شرق افغانستان هنوز نام باستانى خود را نگهداشته است . شناسنامهء افغانستان / 21 . 155 / 21 - جهانگير خواجه - محمّد على خان حكمران خوقند 155 / 21 - كاشغر مينورسكى نام باستانى اين سرزمين را به زبان چينى شولى Shu - le ، و به تبتى شولنگ Salih , Shuli آورده است . حواشى حدود العالم / 121 . اين سرزمين بعدها به فارسى كاچغر و كاشغر خوانده شده است وهرود و ارنگ / 78 ؛ معجم البلدان ، ج 4 / 43 . مؤلّف حدود العالم اين سرزمين را جزو چينستان آورده و بيرونى در اقليم ششم قانون خود نام ديگر كاشغر را « اردو كند » ذكر كرده است . حدود العالم / 79 ؛ تقويم البلدان / 584 ، 585 ؛ حواشى حدود العالم / 121 . عبد الحى گرديزى از آن سامان به نام ولايت ياد كرده و چنين مىنويسد : « كاشغر را دهها بسيار است و روستاها بىشمار ، و اندر ايام پيشين آن