اين حساب ، سال خروج قوم از مصر ، به سال تقريبى 1442 ق . م مىرسد كه اين سال مصادف است با سالهاى سلطنت توتمس سوم ، و با توجه به چهل سال سرگردانى قوم يهود و ورود آنها به كنعان ، بايد اين تاريخ بين 1402 تا 1400 ق . م باشد . به گواهى مدارك مكشوفه ، ويرانى شهر ( اريحا ) [ 28 ] در اولين حملهء يوشع ، به فلسطين ، پس از عبور دادن قوم بنى اسرائيل از رود اردن ، حدود سال 1400 ق . م اتفاق افتاده است . اگر خروج قوم يهود را در زمان سلطنت رامسس دوم يا پسرش مرنپتاح بدانيم ، بايد بپذيريم كه ، خروج آنها در حدود سال 1200 تا 1250 ق . م بوده است ، چرا كه ، مىبايست اسرائيليان براى او كار كرده و در حدود سال 1290 ق . م از آن سرزمين گريخته و در سال 1250 يعنى چهل سال بعد به فلسطين رسيده باشند . يگانه كتيبه‌اى كه اخيرا به دست آمده و نام اسرائيل ، در آن ديده مىشود ، كتيبهء مرنپتاح است ، اين كتيبه كه از سنگ سماق بزرگى ساخته شده و از معبد قبر مرنپتاح به دست آمده ، مربوط به سال 1229 ق . م است ، مرنپتاح شرح فتوحات خود را در آن بازگو نموده است . وى مىگويد : وقتى كه شاهزادگان سخن از صلح مىگويند به علامت تسليم بر زمين افتاده‌اند ، از ميان نه ديار ، يكى هم نيست كه ، سر خود را برافرازد . ليبى ويران شده ، خاطى آرام گشته ، زمين كنعان از هر فسادى پاك شده ، اشقلون ( عسقلان ) به اسارت رفته ، جزيرهء تسخير شدهء ينوعان ، نابود گشته ، مردم اسرائيل قلع و قمع شده‌اند ، آنها ديگر خلقى ندارند . فلسطين براى مصر ، بيوه‌اى شده است ، همهء ممالك متحد شده ؛ آرام گشته‌اند « 1 » . از كتيبهء مزبور پى مىبريم كه در 1229 ق . م اسرائيل و اسرائيليان ، مقتدر بوده‌اند ، اقتدارى كه بايد مرهون سكونت نسبتا طولانى ايشان باشد . جنگ ايشان با فرعون و تارومار شدنشان ، ما را به خروج قوم ، به پيش از تاريخ ياد شده ، نزديك مىسازد و پذيرش خروج آنها را در زمان توتمس سوم مدلل‌تر مىنمايد ، زيرا اگر يوشع ، قوم را در 1240 ق . م به كنعان ، وارد كرده

--> ( 1 ) . باستانشناسى كتاب مقدس ، ص 52