فعلا آن را غورالسيسبان گويند و از درياى لوط و اردن تا دامنهء كوههاى موآب ، امتداد دارد . خاكش حاصل‌خيز و درخت سنط در آنجا بسيار و كوههاى تل تمريم ( بيت نمره ) ، تل كفريم ( ايل شطيم ) و تل الرامه در آن قرار دارد ، ق ك م . ص 522 و 523 همچنين درختى احتمالا از اقسام اقاقيا ( آكاكيا ) ، كه نامش در عهد قديم آمده است ( اشعيا 041 19 ) و تابوت عهد و اثاثهء خيمهء مقدس از چوب سخت و بادوام آن ساخته شده بوده است ( خروج 10025 ) ( د . م ج دوم ص 1476 ) 33 . موآب . ( از پدر ) 1 - اول‌زادهء دختر لوط . و او پدر موآبيان است 2 - اسم موآبيان است . 3 - اسم زمين موآبيان ، دشت مرتفعى كه ، 2400 الى 2800 پا از سطح دريا ارتفاع دارد . و از طرف مغرب محدود به سلسله كوههاى مصلوبيه ، بنا و هوشيع مىباشد . تأسيس موآب بعد از خرابى مدين ، مشهور است كه ، از دخت لوط تولد يافت . پس از مرگ سليمان موآب جزء مملكت اسرائيل گرديد . از جمله آثار مكشوف در موآب ، ربه موآب ، كرك و ديبان ، مادبا ، معين و ام‌رصاص است . ( ق . ك . م . ص 841 و 843 ) 34 . بيت فغور ( خانهء هيكل فغور ) مكانى است در فسجه Fasja كوهى كه در كشور اردن هاشمى ، در منتهى اليه شمال شرقى بحر الميت قرار دارد كوه نبو Nabu كه موسى از آنجا ، ارض موعود را رؤيت كرد نزديك آن است . ( ق . ك . م ص 201 ) 35 . تابوت عهد يا صندوق عهد ، صندوقى كه موسى ، به امر خدا ، آن را از چوب شطيم ساخت ، و بيرون و درون آن را با طلا پوشانيد ، و دو لوح محتوى احكام عشره و عصاى هارون و حقه من و تورات را در آن قرار داد . تابوت عهد نمايندهء خدا در ميان قوم اسرائيل بود ، و در جنگها آن را پيشاپيش خود حركت مىدادند ، و وسيلهء پيروزى مىدانستند . دست زدن به آن گناه بود ، براى حركت دادن آن چوبى از حلقه‌هاى زرين دو طرف مىگذرانيدند ، و چوبها را بدست گرفته حركت مىكردند . فلسطيان آن را گرفتند ، و اين امر سبب بدبختى ايشان شد ، و ناچار آن را به زمين اسرائيل پس فرستادند . داود آن را به اورشليم آورد ، و سليمان آن را در معبد گذاشت . از آن زمان از ديده‌ها پنهان شد . ( خروج 10025 - 21 ؛ اعداد 33010 - 36 ؛ تثنيه 1010 - 5 ؛ يوشع 3 - 6 ؛ اول سموئيل 4 - 7 ؛ دوم سموئيل 6 ؛ 24015 ، 29 ؛ اول پادشاهان 308 ، 9 ؛ اول تواريخ 13 ؛ 15 - 6016 ؛ دوم تواريخ 5 ؛ ارميا 1603 ؛ عبرانيان 409 ) . در قرآن در اين باب تنها در اين آيه آمده است ( بقره 249 ) كه چون پس از موسى كار بنى اسرائيل به نابسامانى كشيد ، از يكى از پيغمبران خود درخواست كردند كه پادشاهى برايشان برگزيند ، و او طالوت را از جانب خدا به اين پادشاهى مبعوث كرد ، و در جواب اعتراض ايشان كه وى مالى ندارد ، گفت كه تابوتى بر وى خواهد آمد كه در آن سكينه [ - آرامش ] است . و مفسران اين را همان تابوت عهد دانسته‌اند كه دوباره به تصرف بنى اسرائيل درآمد ، و به نام تابوت سكينه خوانده‌اند ، و دربارهء اصل و محتويات آن و تفسير كلمه سكينه سخن دراز كرده‌اند ، و بيشتر اين سخنان از اسرائيليات است . ( د . م . ج 1 . ا - س ص 589 ) 36 . شطيم Settim ، درختى احتمالا از اقسام اقاقيا ( آكاكيا ) ، كه نامش در عهد قديم آمده