كليم اللّه نيز نام ديگر آن قوم است ، همچنين عبرى يا عبرانى ، زبان تورات و زبان ملت يهود نيز مىباشد [ 22 ] . عبرانيها هميشه خود را قوم منتخب الهى و برگزيدهء خدا مىدانسته‌اند و اقوام ديگر ساكن سرزمين فلسطين را خوار و بىمقدار مىپنداشتند . در تورات ، همه جا از قوم عبرانى به نام قوم برگزيدهء خدا نام برده شده است . اما ، همين قوم برگزيده نيز بارها مورد غضب الهى قرار گرفته ، بطورى كه از متن تورات پيداست اين قوم پيوسته دچار طغيان و سركشى مىشد و سر از اطاعت يهوه ، خداى يگانهء يهود باز مىزد . عصيان ، نشنيدن سخن انبياى خود ، آزردن ايشان و طبق نص قرآن مجيد ، كشتن انبياى خود از ديگر اعمالشان بوده است . طغيان و عصيان بنى اسرائيل در زمان اولاد سليمان ( ع ) به جايى رسيد كه نبوكد نصر ، هفتاد هزار نفر از بنى اسرائيل را با چند نبى آنها به اسارت به بابل برد و شلمانصر پنجم ، وحشيانه‌ترين كشتار و قتل عام را در اورشليم انجام داد . گفته‌اند : يهوديان دو گروه‌اند يهوديان اشكناز يا غير سامى كه 82 % كل يهوديان را تشكيل مىدهند و يهوديان سامى كه فقط 18 % ديگر را شامل مىشود . يهوديان اشكناز نژادشان به مغولها ، تركان شمال ، ساكنان شمال درياى خزر و فنلانديها مىرسد . اقوام مذكور بعدها به مذهب يهود گرويدند و تشكيل دولتى دادند به نام دولت خزر و شهر ( استراخان ) بين مرزهاى چكوسلواكى و مجارستان در شمال غرب بوداپست را به پايتختى برگزيدند و بعدا پس از پراكندگى زياد به فلسطين مهاجرت نمودند . دستهء دوم يعنى ساميها كه 18 % يهوديان را تشكيل مىدهند خود را از نژاد سامى و از اعقاب حضرت ابراهيم ( ع ) و حضرت يعقوب ( ع ) مىدانند . فلسطيان همانطور كه گفته شد اطراف و اكناف سرزمين فلسطين كه در حملهء يوشع به قيد قرعه بين اسباط يعقوب تقسيم شد ، محل زندگانى طوايف و قبايل بسيارى بود كه مهمترين آنها ، قبايل آمون و موآب در قسمت شرقى ، عمالقه [ 23 ] در بخش جنوبى ، كنعانيها [ 24 ] در ناحيهء فلات ، و قوم فلسطى در قسمت ساحلى بودند كه از اين ميان فلسطيان از ويژگى خاصى برخوردارند . قوم فلسطى ( ساكنين قديم فلسطيا )