كه در اين هنگام يعنى بين سالهاى 1400 - 1350 ق . م ، حملات شديد و مداومى از جانب قومى به نام هيبرى « عبرانيان » بر سرزمين فلسطين صورت گرفته است « 1 » . خط حيتى لوحه‌هاى گلى تل عمارنه نشان مىدهد كه نفوذ دولت حيتى در آسياى صغير ، سوريه و فلسطين بسيار درخشان بوده و گاهى تمدن آن از تمدن مصر نيز باشكوهتر بوده است . آنها براى خود خط ، معمارى و ديگر آثار تمدن را داشتند ، همچنين الواح نشان مىدهند كه ، هجوم عبرانيها تدريجى صورت گرفته است نه به يكباره . در تورات چندين جا به نام قوم حيتى برمىخوريم ، در سفر پيدايش باب 23 آيهء 10 مىخوانيم كه ، حضرت ابراهيم ، قطعه زمينى از مردى به نام « عفرون » حيتى خريدارى نموده است . در باب 26 آيهء 34 همان سفر آمده است كه « عيسو » فرزند اسحاق ، دخترى از حيتيها به زنى گرفت و اين كار باعث اندوه مادرش « رفقه » گرديد . زمانى كه يهوشع ( يوشع بن نون ) جانشين حضرت موسى ( ع ) ، قوم را به سوى فلسطين برد و به

--> ( 1 ) . ادوارد شىيرا . الواح بابل . ترجمه على اصغر حكمت . ( تهران ، ابن سينا با همكارى فرانكلين ، 1341 ) . ص 300 و باستانشناسى كتاب مقدس ، ص 48