جعفر حميدى
216
تاريخ اورشليم ( بيت المقدس ) ( فارسى )
( مشهور به ابو شجاع مجير الدين ) و شيركوه اختلاف پديد آمد و « آمالريك » اول با جانبدارى از شاور ، شيركوه را وادار به عقبنشينى و برگشت به شام نمود . شاور ( وفات 564 ) در ازاى كمكى كه از صليبيون دريافت نموده بود ، بىاطلاع خليفه عاضد سالانه مبلغى پول به عنوان كمك به آنان پرداخت و بخشى از قاهره را به اشغال صليبيون درآورد . عاقبت عاضد با يارى گرفتن مجدد از نور الدين درصدد دفع شر شاور برآمد ، او شيركوه را مأمور بيرون راندن صليبىها از قاهره نمود ( 564 ه . ق ) و شاور به امر خليفه و به دست صلاح الدين ايوبى به قتل رسيد . پس از كشته شدن شاور ، اسد الدين شيركوه به جايش بر مسند وزارت نشست و اساس سلطنت ايوبى مصر را بنا نهاد . اسد الدين شيركوه پس از تسخير مصر دو ماه و اندى بعد ، درگذشت . پس از آن برادرزادهاش صلاح الدين كه جوانى مبارز و شجاع و مردمدار بود ، بنابه پيشنهاد فرستادهء مخصوص نور الدين زنگى و موافقت خليفهء فاطمى العاضد لدين الله به وزارت مصر منصوب گرديد . صلاح الدين پس از بدست آوردن قدرت ، با خلفاى فاطمى مصر از در ستيز درآمد و با درگذشت آخرين خليفهء فاطمى يعنى العاضد لدين الله ( 546 - 567 ه . ق ) كه بارها مورد خشم صلاح الدين قرار گرفته بود خود را فرمانرواى بلامنازع مصر خواند ، و با ولى نعمت خود سلطان نور الدين زنگى نيز بناى ناسازگارى گذاشت . پس از كشمكشهاى فراوان ، با مرگ نور الدين زنگى ، صلاح الدين خود را سلطان مصر خواند . او با قدرت فراوان تمام موانع و مشكلات را از سر راه خود برداشت و بر اين فكر بود كه خود را از قيد دستنشاندگى شاهان زنگى كه آخرين بازماندهء آنان ، الملك الصالح فرزند خردسال نور الدين بود بيرون آورد . صلاح الدين با مرگ ملك صالح زنگى تمام شهرهاى بزرگ اسلامى اطراف مصر را تصرف نمود و به سرعت بر تمام مصر ، شام ، ليبى ، حضرموت ، تونس ، الجزاير ، يمن و عدن تسلط يافت و دولت مقتدر ايوبى را در مصر تشكيل داد ؛ و آنگاه جنگهاى خود را با سلاطين صليبى ساكن بيت المقدس آغاز نمود . صلاح الدين كه سنى شافعى مذهب بود به هنگام روى كار آمدن ، تمام آثار دينى خلفاى فاطمى را كه شيعه هفت امامى بودند از ميان برداشت . او دستور داد ، جملهء « حى على خير العمل » را از اذان حذف كنند ؛ و قاضى القضات قاهره را كه از شيعيان اسماعيليه بود معزول و به جايش يك فقيه شافعى را به قضاوت برگماشت و اقامهء نماز جمعه را در مسجد الازهر منع نمود . به هر حال