بر سر ساكنان شهر باريدن گرفت ؛ قلعه‌كوبها با صداى مهيب به ويران ساختن قلعه‌ها و ديوارها پرداختند ؛ پياده‌نظام خود را به نزديك دروازه‌ها رسانيد در حالى كه از سوى شهر مسلمين به دفاع از خود پرداخته و حمله‌هاى دشمن را دفع مىكردند و بر سر دشمن آتش گلوله‌ها مىريختند ؛ جنگ را تا غروب ادامه دادند . پس آنگاه هر دو طرف دست از كارزار كشيدند تا روز بعد كه جنگ را ديگر - بار آغاز كردند . شدت آتش و پرتاب قطعه سنگ و تير و گلوله‌هاى آتشين آنچنان بود كه شهرنشينان تاب مقاومت نياوردند و باروها را خالى كردند . شواليه‌ها و جنگجويان مسيحى با قساوت و رشادت هرچه تمامتر در ميان دود و آتش مىجنگيدند ، تا عاقبت گودفروا و شواليه‌ها از بيدفاع ماندن باروها و برجها استفاده كرده خود را به داخل ديوار رسانيدند و دروازه‌ها را گشودند . سيل لشكر خونخوار و انتقام‌جوى صليبى به داخل شهر ريخت و شيپور پيروزى به صدا درآورده و صداى هلهله و شادى در بين جنگجويان بلند شد . پس از چهار ساعت زد و خورد خونين در روز 23 شعبان 493 ه . ق مطابق با پانزدهم ژوئيه سال 1099 ميلادى ، شهر بيت المقدس به تصرف جنگجويان صليبى درآمد . پس از فتح ، قتل عام مردم آغاز گرديد . به گونه‌اى كه آنها با قساوتى هرچه تمامتر شمشير در ميان اهالى گذاشته و جويبارهاى خون روان مىساختند . مردان را سر مىبريدند و زنان را شكم مىدريدند و پستان مىكندند . نوزادان را با نوك نيزه از گهواره درربوده و به ميان جوى خون مىانداختند ، شيرخوارگانى را كه در دامن مادر بودند با نيزه به مادر مىدوختند ، آنان هر جنبنده‌اى يافتند قطعه قطعه كردند . مسخ‌شدگان اروپايى در حالى كه از بوى خون به هيجان آمده بودند و سرتاسر بدن خود را آغشته به خون مىكردند ، وارد كليساى قمامه [ 49 ] ( قيامت ) حضرت مسيح مىشدند ؛ و در برابر مرقد خيالى مسيح زانو مىزدند ؛ و به شكرانهء اين پيروزى مراسم دعا بجاى مىآوردند . پس از شكرگزارى وارد مسجد الاقصى گرديدند و به كشتار زهاد و عبادت - كنندگان پرداختند و تمام معتكفين در مسجد را سر بريدند ، سپس وارد مسجد صخره شدند و آن‌قدر از مردم كه بدانجا پناه برده بودند كشتند كه موج خون تا زانو رسيد . آنها اول درهاى مسجد را بستند و آنگاه شمشير كشيده به جان مردم بيگناه افتادند . قطعات بدن انسان در خون شناور بود ، زن و بچه و پير و جوان را