محاصرهء بيت المقدس هنگامى كه صليبيون به نزديكى بيت المقدس رسيدند شهر را به محاصره گرفتند ، اما پيش از آنكه آنها به شهر نزديك شوند ساكنان شهر حصارها را محكم كردند ، خواربار و آذوقهء كافى را در شهر جمع‌آورى نمودند و در خارج شهر چاههاى آب را پر كردند و حتى سر درختىها را چيدند و مزارع را خالى كردند تا صليبيون دچار كمبود آذوقه بشوند . اردوهاى صليبى در ظرف مدت يك هفته بتدريج از راه رسيدند و در بيرون شهر خيمه‌هاى خود را برافراشتند . آنها شورايى تشكيل دادند و چگونگى حمله به شهر را بررسى كردند و جهات مختلف شهر را به اردويى جداگانه تقسيم و به سركردگانى معين محول نمودند . آنگاه بوسيله قلعه‌كوبها ، منجنيقها و آتش‌افكنها حمله به شهر آغاز گرديد . شهرنشينان به رهبرى مردى به نام افتخار الدوله وزير الافضل ، حاكم فاطمى مصر كه فردى كارآزموده بود مدتها مقاومت كردند . اما ، صليبيون پس از مدتى حصار اول شهر را ويران ساخته و در پشت حصار دوم اردو و چادر زدند . كمبود آذوقهء صليبيون كه داشت آنها را از پاى درمىآورد با ارسال آذوقه از سوى پاپ اوربانس دوم ( حدود 1042 - 1099 ) از ايتاليا تأمين شد و صليبيون جانى تازه گرفتند . فرماندهى نيروهاى صليبى با مردى به نام « گودفروا » [ 46 ] بود كه او نيز فرماندهان ديگرى را زير فرمان داشت كه همه با هم متحدا به جنگ مىپرداختند . اردوهاى صليبى در پشت ديوار دوم به ساختن قلماسنگهاى عظيم الجثه ، قلعه‌كوبهاى بزرگ و برجهاى متحرك پرداختند پس از اينكه مقدمات حملهء نهايى فراهم شد و اردو از هر حيث تقويت گرديد ، حملهء اصلى در ساعت سه بعد از ظهر بيست و دوم شعبان سال 493 ه . ق مطابق با ژوئيه سال 1099 ميلادى كه به عقيده مسيحيان سالروز شهادت مسيح است ، به فرماندهى گودفروا ، رمون [ 47 ] و تانكردو [ 48 ] و روبارتوس آغاز گرديد . ابتدا صليبيون شمشير بر كتف نهاده و با پاى برهنه روى ريگزارهاى داغ رو به جانب كليساى قيامت كه محل دفن و قيام مسيح است كرده و از روح او استمداد نمودند ، آنگاه بر اسبها سوار شده و به فرمان گودفروا كه بر برج متحركى مستقر بود همه با هم از جاى كنده شدند . تمام واحدها در يك لحظه شهر را به حمله گرفتند ، آتش جنگ بشدت زبانه مىكشيد ؛ قطعات آتش از گلوله‌هاى آتشين و سنگ ، و رگبار تيرهاى چوبى و فلزى