اسلام و بيت المقدس چنان كه مىدانيم پيامبر اسلام حضرت محمد ( ص ) در سال چهلم سلطنت انوشيروان پادشاه ساسانى يعنى ( 571 م ) در مكه معظمه متولد گرديد . سال تولد پيامبر اكرم ، همزمان بود با محاصرهء مكه توسط « ابرهه » حاكم حبشى يمن و شكست وى كه داستانش در قرآن مجيد سورهء مباركه فيل آمده است . حضرت محمد ( ص ) در چهل سالگى ( 611 م ) از سوى خداوند به پيامبرى مبعوث شدند . در آن زمان ، جاهليت موحش و بت‌پرستى سرتاسر شبه جزيرهء عربستان را فرا گرفته بود . خانهء كعبه مركز نگهدارى بتها بود و بت‌پرستان عرب ، بتهاى خود را در كعبه قرار داده بودند علاوه بر خانهء كعبه و اطراف آن ، بت‌پرستان ، بتهاى متعدد ديگر داشتند كه در جاهاى ديگر اطراف مكه نگهدارى و پرستش مىكردند . هر قبيله و طايفه و حتى هر خانواده براى خود بت يا بتهايى داشت ، بطورى كه تعداد بتهايى كه در كعبه و اطراف آن وجود داشت 360 عدد گفته‌اند . اسامى تمام بتهاى مورد پرستش اعراب در دوره جاهليت ، در كتاب الاصنام هشام بن محمد كلبى [ 1 ] آمده است كه از ميان آنها نام تعداد چهل و پنج بت از همه معروفتر است . هر بت براى خود حريم خاصى داشت « عزى » [ 2 ] در محلى به نام « نخلهء شاميه » ، « لات » [ 3 ] در طائف ، « منات » [ 4 ] در كنار دريا در ميان مكه و مدينه ، « يعوق » در دهكده‌اى به نام خيوان بين مكه و يمن و « هبل » [ 5 ] در خانهء كعبه .