ناپل فوران كرد و شهرهاى « هركولانوم » و « پمپئى » [ 22 ] كاملا ويران شدند و در زير خروارها خاكستر مدفون گرديدند . در اين دوره ، نه تنها يهوديان بلكه مسيحيان نيز مورد شكنجه و آزار بودند مثلا در زمان حكومت نرون ( 37 تا 68 ميلادى ) تا عصر ترايانوس ( تراژان ) 81 تا 117 ميلادى [ 23 ] هزاران مسيحى در شهر رم و ديگر شهرهاى ايتاليا كشته شدند كه قبرستانهاى معروف زيرزمينى اين شهداى آغاز مسيحيت ، تاكنون در شهر رم باقى مانده است . پس از درگذشت تراژان ، پسرخواندهء او ، آدريان يا آدريانوس به امپراطورى رسيد ( 117 م تا 128 م ) او مردى مصلح و نيكخواه بود و در روم آباديها و شهرهاى زيادى ساخت و قلعه‌ها و استحكامات فراوانى را در شهرها ايجاد كرد . پراكندگى يهوديان كه از سال 70 ميلادى و در زمان حملهء تيتوس آغاز گرديد به مدت 64 سال طول كشيد . در سال 134 ميلادى مجددا در بين يهوديان شورش ديگرى به وقوع پيوست كه رهبرى شورشيان با « شمعون بركوخبا » بود ، كه خود را مبعوث از جانب خدا مىدانست . بركوخبا در آغاز به فتوحاتى نائل آمد و روميان را از فلسطين بيرون راند . او نيروى جسمانى زياد و تهورى فوق تصور داشت ، وى پس از تهيهء مقدمات و ذخيرهء اسلحه و تمرين و تعليم دادن به افراد ، جنگ خود را عليه روميان آغاز كرد و روميان را پس از نبردى سخت از فلسطين بيرون راند . او از اين پيروزى سرمست شد و بدون اينكه به تعقيب روميان بپردازد ، دستور داد سكه‌هايى را ضرب كردند كه در يك طرف آن نام خودش مسكوك شده بود و در طرف ديگر آن جمله « براى آزادى اورشليم » . از 132 م تا 134 م به مدت 2 سال شمعون بركوخبا فرمانرواى مطلق اسرائيل و يهودا شد ، اما آدريانوس يكى از لايق‌ترين ژنرال‌هاى خود را به نام « ژوليوس سوروس » براى سركوبى وى فرستاد . جنگ بين دو نيرو بسيار سخت درگرفت و عاقبت بركوخبا شكست خورد و تقريبا 580 هزار نفر از سپاهيان او و مردم عادى آن سرزمين تلف شدند . آدريانوس ( هادريانوس ) ، كشور يهود را فلسطين سوريه ناميد و اسم بيت المقدس را « ايلياء » گذاشت و دستور داد كه يهوديان حق عبادت در اورشليم ندارند و نبايد از آن پس به خرابه‌هاى اورشليم نزديك شوند . چرا كه او مىدانست ، يهوديان هرگاه به يكديگر نزديك شوند دوباره شورش و بلوا به راه