ذو القرنين و تورات در كتاب دانيال نبى ، رؤياى پيدايش ذو القرنين [ 13 ] به تفصيل بيان شده است . در اين رؤيا آمده است كه پادشاهى به نام ذو القرنين ( لوقرانائيم ) ، پديدار شود و دو كشور ماد و پارس با هم يكى شوند و بر بابل پيروز گردند و يهود را آزادى بخشند . و ذو القرنين همان پادشاهى است كه خداوند او را براى كمك به اقوام اسير و قوم يهود و نيز تجديد بناى اورشليم برمىانگيزاند . دانيال به هنگامى كه در شوش بود در رؤيا ديد ، قوچى در كنار رودخانهء اولائى ( به يونانى ابؤلايوس ) يا رودخانهء كارون ايستاده و دو شاخ بلند دارد كه يكى به طرف جلو و يكى به طرف پشت خم شده و با دو شاخ خود شرق و غرب و جنوب را شخم مىزند . زمانى گذشت ، و از سوى مغرب بزى كوهى پيدا شد كه زمين را با شاخ بزرگ و نخراشيده خود كه ميان پيشانيش بود كند و پيش آمد . كم‌كم به قوچ دو شاخ نزديك شد و خشمناك بر او تاخت و دو شاخ او را خرد كرد . آنگاه دانيال ، با الهام از اين رؤيا اظهار مىدارد ، قوچ همان ذو القرنين و دو شاخ ، نمايانگر همبستگى و يكى شدن ماد و پارس است . « و بر اين دو كشور ، پادشاهى نيرومند به نام كوروش ، فرمانروايى مىكند و آن بز كوهى نشانگر يونان و نخستين پادشاه آنجا به نام اسكندر مىباشد كه خاندان هخامنشى را در زمان داريوش سوم ( دارا ) مغلوب خواهد كرد . » « 1 » در رؤياى دانيال ، كوروش همانند قوچى دو شاخ ( ذو القرنين ) در مىآيد و ظهور او به مردم اسير و تشنهء آزادى ، نويد داده مىشود . پس كوروش پادشاهى است كه ، دانيال او را به صورت قوچى تصور نموده و ( لوقرانائيم ) ناميده است . لوقرانائيم همان است كه ترجمهء آن از عبرى به عربى ذو القرنين است . « قرن » در عبرى و عربى هر دو به معنى شاخ مىباشد و يهودان عرب چون زبانشان عربى بود ، كوروش را ذو القرنين يعنى صاحب دوشاخ ناميدند . و دو شاخ او علامت قدرت ماد و پارس است . در كتيبهء كوروش در پاسارگاد ( پارسگرد ) پيكرهء كوروش را با دو شاخ نشان داده‌اند كه يكى به سوى جلو و ديگرى به سوى عقب و بين آنها سه

--> ( 1 ) . نقل از هخامنشيان در تورات ، نوشتهء محمد قائمى ، ص 114 به بعد .