سرزمين روى خوشى و آرامش را به خود نديده است . تا امروز نيز كه حدود سه هزار و سيصد سال از اين ماجرا مىگذرد ، هنوز سرزمين فلسطين به آرامش و سلامت نگراييده است . پس از مرگ نبوكدنصر كه در سال 562 ق . م اتفاق افتاد ، اسارت يهود و ويرانى اورشليم پايان نيافت ، بلكه تا زمان فرزندان و جانشينان او نيز دوام داشت . پيامبران يهود ، همچون ارميا « 1 » حزقيال « 2 » [ 1 ] اشعيا « 3 » [ 2 ] دانيال « 4 » [ 3 ] و حبقوق « 5 » [ 4 ] كه خود شريك و رفيق اسارت يهود و ناظر بر ويرانى اورشليم بودند ، آمدن و ظهور مسيحى نجات‌بخش و منجى و رهاننده را ، به قوم يهود بشارت مىدادند . آنان اندوه و ماتم قوم را با سخنان نغز و كلمات دلنشين شعرگونه و با دلداريهاى حكيمانه تسكين مىدادند . آنها پيش‌بينى كرده بودند كه قوم ، هفتاد سال به بندگى بابل خواهد ايستاد ، و اين مدت ، كيفر گناهانى بود كه قوم و پادشاهان آنها مرتكب شده بودند . سرودهاى ارميا و اشعيا و ناحوم [ 5 ] و ديگر پيامبران بنى اسرائيل در كتاب عهد عتيق ضبط است . آنان به هنگام اسارت يهودا ، در بابل پيشگويى كرده و مژده داده بودند كه دوران اسارت و آوارگى پايان خواهد يافت . و خداوند ، كسى را برخواهد انگيخت تا مردم را از اسارت رهايى بخشد . در همين زمان بود كه كوروش پادشاه هخامنشى ، از مشرق زمين ظهور كرد و سرزمينها را يكى پس از ديگرى مسخر خود ساخت ؛ پيامبران يهود از اين پيش - آمد خوشحال بودند و نجات خود را به دست كوروش [ 6 ] پيش‌بينى مىكردند قوم يهود طليعهء آزادى خويش را دريافت و نبوكدنصر نيز كه ، خود روزى ، مقتدرترين مرد روى زمين بود و ظهور مردى از پارس و شكست بابل و آشور را پيش‌بينى كرده بود ، در اواخر عمر دچار جنون و بدفرجامى اعمال و رفتار قساوت‌آميز خويش گرديد . كوروش كه بنابه سنن و آداب و قوانين مسلط بر جامعهء ايرانى آن زمان رشد و پرورش يافت ، نوهء دخترى « ايشتوويگو » پادشاه ماد ، بود ، در 559 ق . م به پادشاهى انشان رسيد و پس از آنكه سران قبايل پارسى را در زير فرمان خود متحد

--> ( 1 ) . Jermiah ( 2 ) . Ezekiel ( 3 ) . Isaiah ( 4 ) . Danial ( 5 ) . Hebakuk