باينصورت مهمترين فرقهاى شيعه اماميهء اثنا عشريه‌اند ، كه قرار شرح فوق به وجود دوازده امام از نسل حضرت على ( رض ) قائلند ، و امام دوازدهم محمد المهدى را كه در سنه 260 ه اختفاء كرده امام غائب و مهدى منتظر دانند و گويند كه هيچوقت دنيا از نبى يا وصى او خالى نباشد ، و دربارهء اثبات وصيت بسا كتب نوشته‌اند ، كه قديمترين آن كتاب الوصيه از هشام بن حكم شيخ اماميهء كوفيست ( متوفى در حدود 190 ه ) « 1 » و بقول محمد بن يعقوب كلينى صاحب كتاب الكافى ( متوفى در بغداد 328 ه ) كه از امام رضا نقل قول نمايد فرق بين رسول و نبى و امام اينست : كه رسول در هنگام نزول وحى جبرئيل را ميبيند و كلامش ميشنود ، و گاهى در خواب او را مىبيند مانند روياى ابراهيم ( ع ) اما نبى گاهى تنها كلام او را مىشنود و هنگامى شخص او را مىبيند ولى كلامش نمىشنود . ولى امام كلام جبرئيل را مىشنود اما او را نمىبيند . و بنابرين نص منقول ، همواره امام از سمع وحى برخوردار است و اعتقاد به امام جزويست از ايمان « 2 » در نزد شيعيان دين عبارتست از علم و عمل يا وظايف عقل و وظايف بدن . پس وظايف عقل : عبارتند از : 1 / توحيد و اعتقاد به وحدانيت در الوهيت . 2 / شناسائى نبوت كه حضرت محمد از طرف خدا مبعوث شده و معصوم از خطاست و قرآن برو نازل گرديده و برو نبوت ختم شده است . 3 / امامت : كه منصب الهى و نصى است . و بعد از پيامبر حضرت على امام و وصى اوست ، و بعد از حضرت على تا امام دوازدهم كه امام غائب و مهدى منتظر است ، منصب امامت ، بطور وصيت دوام كرده است . 4 / وظيفه چهارم عقل عدل است كه بموجب آن خدا بر هيچكسى ظلم نميكند ، و كاريكه عقل سليم آن را بد داند به عمل نمىآورد ، و اين اصل صفات خداونديست . و نزد اماميه خدا عادل و انسان حر و مختار است . 5 / معاد و روز حساب و جزا و حشر عين شخص و بدن

--> ( 1 ) - اصل الشيعه 91 ( 2 ) - اصول الكافى 82 ببعد طبع تهران 1281 ق