لباس لباس مردم افغانستان در اوايل عصر اسلامى در شرق و غرب باهم تفاوتى داشته ، به اين معنى كه در سرزمين‌هاى گرم سير شرقى تا كنارهاى درياى سند اشتراكى و شباهتى با البسهء هنديان داشته ، ولى در كوهساران كابل و زابل و تخار و غور و هرات و ولايات شمالى بلخ و جوزجانان ، نزديك همان لباسها بود ، كه در مجسمه‌ها و تصاوير كوشانيان و ملوك محلى تخار و باميان و ساسانيان پارس ديده مىشود . هيون تسنگ در حدود ( 9 ه ) البسهء سرزمين‌هاى شرقى را تا كرانه‌هاى درياى سند چنين شرح ميدهد : كه لباس آنها برش خاصى ندارد ، اكثر مردم البسهء سپيد و پاك را مىپسندند ، و جامه‌هاى مزين و ملون را خوش ندارند ، مردان جامه‌هاى خود را دور كمر گشتانده و بعد در زير بغل جمع كرده و بطور حمايل از طرف راست مىآويزند ، و زنان پيراهن‌هاى كشال دارند كه شانه‌هاى ايشانرا كاملا مىپوشاند ، و دامن آن با زمين تماس مىكند . مردم كلاه و حمايل گل و شال گردن مرصع بجواهر را نيز استعمال كنند ، و البسه را از پنبه و ابريشم كرم وحشى و كتان سازند ، و از كين - پو - لو ( : كمبله پنبتو ) كه از موى نفيس بز بافته مىشود ، و از هو - لا - لى موى يك حيوان وحشى نيز لباس بسيار نفيس را مىبافند . در كوهساران شمال البسه كوتاه و چسپ است . برخى از مردم غير بودايى البسهء متنوع پر طاووس مىپوشند . البسهء برخى از زاهدان بودايى عبارت از پيراهن‌هايى است كه دامنه‌هاى كشاد دارد و طرف چپ آن براى پوشيدن بازو راست آن بسته مىباشد ، و طول برخى از پيراهن‌ها از كمر پايين‌تر است . و كذلك پيراهنى رواج دارد ، كه پرك