هَجُامَت hajomat : حجامت . هَجُامَت كِرده [ ن ] hajomat kerde [ n ] : حجامت كردن . هَراس haras : هراس ( ترس زياد كه موجب ناراحتى شود ) . هَرَاسناك harasnak : هراسناك . هَرَاسيده [ ن ] haraside [ n ] : هراسيدن . هِرس hers : تلفّظى است از " حِسّ " و به معنى " نيرو " و " توان " به كار مىرود . هَركَاره harkare : هركاره ( نوعى ديگ سنگىِ دردار كه غذاى بيمار را در آن مىپختند بويژه " نَختُوّ " را . نك : نَخُتوّ ) . هَريره harire : حريره ( حلوايى رقيق از آرد ) . هَريسه harise : هريسه ( آشى كه از گندم پوست گرفته و گوشت مىپزند ) . هَس هَس has has : صداى نَفَس نَفَس . هَس هَس زده [ ن ] has has zade [ n ] : نفس نفس زدن . هَشتوُكّى hastukki : بچه‌اى كه هشت ماهه به دنيا آيد . نك : هَفتوُكّى . هُشِدِه [ ن ] hosede [ n ] : فروشدن ( مانند فرورفتن دنده‌هاى انسان در تهيگاه بر اثر ضربه ) . هَشَرى hasari : حَشرى ( به معنى مرد يا زن شهوى ) . هَفتوُكّى haftukki : بچّه‌اى كه هفت ماهه به دنيا آمده باشد . نك : هَشتوُكّى . هَف هَفوُ haf hafu : پيرِ سالخوردهء بى دندان . هكيم hakim : حكيم ( به معنى طبيب ) . هِل hel : هِل ( تخم هل ) . هَل hal : حَلّ ( محلول كردن چيزى در آب ) . هَلار halar : حلال ( نوشيدنى خاصّ بيمار كه اندكى شيرين شده باشد ) . هِلِاره helere : هليله . هِلِ باد hele bad : هِلِ باد . هَلِ پُكّه hale pokke : بسيار بيمزده ، وحشت زده . هُلوُ holu : هُلو . نك : شفتَالوُ . هَلوا halva : حلوا . هُلوه holve : تاول . هُلوه وَر دَويده [ ن ] holve var davide [ n ] : تاول زدن بر اثر سوختگى . هَل هَل hal hal : نَفَس‌نَفَس . هَل هَلُا [ ن ] hal halo [ n ] : كسى كه هنگام راه رفتن نفس‌نفس مىزند ( به پير كهنسال گفته مىشود ) . هَليم halim : هليم ( غذايى كه از گندم پوست كنده و گوشت مىپزند ، مانند هريسه ) . هِم hem : پِهِن ، سرگين اسب و خر . ( مجرمانى را كه پاهايشان را به " فلك " مىبسته و چوب مىزده‌اند پس از چوب زدن پاهاى آنان را در زير پِهن اسب مىكرده‌اند تا گرم شود ) .