مَردى mardi : مردى ( توانايى جنسى مرد ) . مَرَز maraz : مَرض . مَرزَنگوُش marzangus : مرزنگوش ، مرزنجوش . مَرَزوُ marazu : مَرَضى ( كسى كه مرض‌هاى زياد داشته باشد و يا پيوسته بيمار باشد ) . مَرزه marze : مرزه ( سبزى معروف ) . مُرق morq : مرغ . مَرگ marg : مرگ . مَرگِ مِار marge mer : مرگ‌ومير . نك : مِار . مَرگِ موُش marge mus : مرگ موش ( دارويى است ) . مَروَجى marvaji : نوعى سبزى است شبيه به مرزه . مَريز mariz : مريض ، بيمار . مَريزخُانه mariz xone : مريضخانه ( بيمارستان ) . مَريزدَارى mariz dari : مريض‌دارى ( پرستارى ) . مَريزى marizi : مريضى ، مرض ، بيمارى . مُريكّ morikk : برآمدگى و برجستگى كوچكى كه روى پوست بدن پيدا شود ( مانند زگيلِ نوك تيز ) . مِزمِزه mezmeze : مضمضه ( گرداندن آب يا داروى مايع در دهان ) . مِزمِزه كرده [ ن ] mezmeze kerde [ n ] : مضمضه كردن . مَس [ ت ] mas [ t ] : مَست . مَستار mastar : مَستار ( گياه تب‌بُر ) . مَستوُكّى mastukki : مستى ( بويژه مستى شهوت در دختران جوان ) . مُستوّلى mostowli : مستولى ( عارض شدن بيمارى ) . مَستى masti : مستى . مِسرى mesri : مُسرى ( سرايت‌كننده ) . مَسمُوم masmum : مسموم . مُسهل moshel : مسهل . نك : كَاركُ [ ن ] . مشتِ مال moste mal : مشت و مال . مُشَمّا mosamma : مشمّا ( مشمّع ) . مِشمِشه mesmese : مشمشه ( مرضى است كه بيشتر چهارپايان به آن دچار مىشوند ) . مِشِنگ meseng : مشنگ ( نوعى بنشن ريز ) . مَشهوُر mashur : مجنون ، ديوانه ، نك : كَلِ مَشهوُر . مُفَاجا mofaja : مفاجا ( مرگ ناگهانى ) . نك : فُجأه . مَقز maqz : مغز ( مغز گردو ، بادام ، فندق و . . . ) . مُقُنج moqonj : مغنج ( گلوله و غدّهء چربى كه در گردن و ساير اعضاء بدن پيدا شود و به آن " مُقُند " هم مىگويند ) . مُقُند moqond : مُغُند . نك : مقنج .