لُك lok : لُك ، غُدّه ( گلوله و گره و برآمدگى كه در اعضاء بدن پيدا شود . اين واژه " لِك lek " هم فراگو مىشود ) . لَنگ lang : لنگ ، شل . لَنگاش langas : لنگاش ( نوعى بنشن است ) . لَنگِش langes : لَنگِش ، لنگيدگى . لَنگيده [ ن ] langide [ n ] : لنگيدن . لوُتّى lutti : لوتى ( تشنه - انسان يا حيوانى كه به سبب گذشتن از " لوت " بسيار تشنه شده باشد ) . لوُر lur : لول ( خوشى ) نك : لوُل . لوُل lul : لول ، شنگول ، نَشأه . لَهَر lahar : گوشت آلوده به چربى كه باد و كف داشته باشد . لَهَروُ laharu : بسيار چاق كه گوشتش شُل و وِل باشد . ليموُ limu : ليمو . لينت linat : لينت ( در برابر يبوست ) . ليوان liwan : ليوان . م - m مات mat : مات ( حيران و مبهوت ) . مُاتاد motad : معتاد ( معتاد به افيون ) . مَاجوُ [ ن ] maju [ n ] : معجون ( آميخته‌اى از برخى داروها و " بنگ " و زعفران و قند ) . مَاجوُن افلَاتو [ ن ] majun aflatu [ n ] : معجون افلاطون ( آميخته‌اى از انواع داروهاى مقوّى " گرم " ) . مِاخچه mexce : ميخچه ( زگيل مانندى كه به شكل سر ميخ در انگشتان پا پيدا مىشود ) . مَاخُولِيا maxuleya : ماخوليا ، ماليخوليا . مَاخُولِيَايى maxuleyayi : ماخوليايى ، ماليخوليايى . مَادَرزَادى madarzadi : مادرزادى ( عيب و نقصى كه از هنگام تولّد در كسى باشد . " مَادَرزاد " هم به آن مىگويند ) . مَادَره madare : مادره ( مايه و مادهء اصلى چرك و ريم دُمل كه وقتى از آن خارج شود دُمل خوب مىشود ) . مَاديُا [ ن ] madiyo [ n ] : ماديان ( 1 - اسب ماده 2 - نخستين پشگل كرّه خر ماده كه مصرف دارويى دارد ) . مَار mar : نشان و اثر آبله و يا دمل و زخم كه بر روى پوست بدن بماند . مِار mer : مير ( مرگ ) . نك : مَرگِ مِار . مُار mor : مُهر ( مُهر نماز را گرم مىكنند و روى گوشى كه درد مىكند مىگذارند ) . مَارِ اوّله mare owle : نشان آبله . نك : مَار . مَارچوُبه marcube : مارچوبه . مُاره more : مهره . مُارِى اسبه morey asbe : مُهره حصبه ( مهره‌ايست كه براى درمان حصبه به گردن بيمار مىآويزند ) . نك : اسبه .