جمال رضايى
743
بيرجندنامه ( فارسى )
كُزُم kozom : صمغ و شيرهء " كما " . كِسَالَت kesalat : كسالت . كَسِل kasel : كسل . كَشپَاره kaspare : كَشپاره ( كسى كه كشالهء رانش به علّتى پاره شده باشد ) . نك : كَشوَاره . كُشته [ ن ] koste [ n ] : كشتن . كُشَّست kossast : صداى نفس سخت و شديد . كِشمِش kesmes : كشمش . كُشُّند kossond : صداى نفس سخت و شديد كه بر اثر بردن بارى سنگين و يا كارى سخت از دهان خارج شود ) . كَشوَاره kasvare : تلفّظى ديگر از " كَشپَاره " است به آن نگاه كنيد . كُفّار koffar : پليدى ، تعفّن . كُفَّاروُ koffaru : بسيار پليد و متعفّن . كُفتِگى koftegi : كوفتگى ( بر اثر ضربه و برخورد ) . كُفته kofte : كوفته . كفگيرَك kafgirak : كفگيرك ( دُمل درشت و دردناكى كه وقتى مىرسد از چند نقطه سر باز مىكند ) . كُكنار koknar : كوكنار ( پوست آن را با تنباكو روى سر قليان مىگذارند و مىكشند ، براى دفع درد دندان ) . كَل kal : كل ، كَچل . كَلپوُره kalpure : كلپوره ( مريم نخودى ) . كَلِ تاس kale tas : كلِ تاس . كَچَل تاس . كَلِ تَمبوُ kale tambu : كچلى كه زخمهاى سرش كپك زده و متعفّن شده باشد . كَلِ دِيُانه kale deyone : ديوانه گونه ، ديوانه وضع . نك : كَلِ مشهور . كِلِرق kelerq : كَبَره ( پوستهء خشك روى زخم و دُمل ) . كَلِ قَاقُلى kale qaqoli : كچلى كه سرش شوره زده باشد نك : قَاقُلى . كَلقُورِشك kalquresk : كلتوُرشك . ( گياهى است بيابانى كه برگهاى آن شبيه برگ بيد است و جوشندهء آن را براى گلو درد غرغره مىكنند ) . كَلِ كُور kale kur : كلم و كور . كتم و كور ( كسى كه بينايى او كم باشد . نك : شَمَكوُر ) . كَلَم kalam : كَلم . كَلِ مَشهوُر kale mashur : ديوانهگونه ، ديوانه وضع . خُل . نك : كَلِ دِيُانه ( " مشهور " در اين تركيب تلفّظى از " مجنون " است ) . كُلوُس kolus : انتظار . كُلُوس كشيده [ ن ] kolus kaside [ n ] : انتظار كشيدن . كَلّه پُربَادُوك kalle por baduk : گوشَك . ( بيمارى اريّون ) . كَلّه خُش [ ك ] kalle xos [ k ] : كلّه خشك ( تهى مغز ، ديوانه مزاج ) . كَلّه كَدوُ kalle kadu : كلّه كدو ، كدوى كَلّه ( جمجمه ) .