ف - f فَارُق faroq : فارغ ( زائو كه فارغ شده باشد ) . فَارُق شِده [ ن ] faroq sede [ n ] : فارغ شدن ( زاييدن ) . فَالِده falede : فالوده . پالوده . نك : پَالِده . فِاله fele : پيله ( آماس و چروك كردن لثه و بن دندان ) . فُجأَه foje : فجاء ( مرگ ناگهانى ) . فَرَاشا farasa : فراشا ( حالتى كه در آدمى بر اثر تب روى مىدهد مانند لرز ، بهم‌كشيده شدن پوست و راست شدن موى بر اندامها و . . . و به آن لَرزه فَرَاشا larze farasa : هم مىگويد . اين واژه در " هداية المتعلّمين " به صورت " فرژه " آمده است ) . فِرَاموُشى feramusi : فراموشى ، نسيان . فَرَنجُمِشك faranjomesk : فرنجشمك ( بالنگوى صحرايى كه براى " خنكى " مصرف مىشود و در فارسى به آن افرنجمشك و فلنجمشك مىگويند ) . فِرُّند ferrond : بيرون دادن هوا با فشار از راه بينى . فِرنى ferni : فرنى . فَلَج falaj : فلج ، افليج ، نك : افلِج . فِلفِل felfel : فلفل . فُلُوس folus : فلوس . فِله fele : فِله ، آغوز . فَليتّه falitte : فتيله . فَليتِى چِرك falittey cerk : فتيلهء چرك ( چرك و ريم غليظى كه از دُمل و زخم خارج شود ) . فِنجُا [ ن ] fenjo [ n ] : فنجان ( براى بادكش كردن ) . فِنجُا اندَاخته [ ن ] fenjo endaxte [ n ] : فنجان انداختن ( انداختن فنجان روى پوست بدن براى بادكش كردن ) . فَندُق fandoq : فندق . فوت fowt : فوت ، مرگ . فُوفَل fufal : فُوفل . ق - q : قَابِله qabele : قابله . نك : دَايه . قَاقُلى qaqoli : قاقلى ( كچلى كه زخمهاى سرش " شوره " زده باشد . قاقلى در فارسى گياهى است شور و به آن " شوره " مىگويند . نك : گُل قَاقُلى ) . قَبِستَك qabestak : كبست ( هندوانهء ابو جهل ) . قِبله qeble : تاول . نك : هُلوه . قِتّ qett : قى ( بيشتر در مورد كودكان شيرخوار و گربه گفته مىشود ) . قِتّ زَده [ ن ] qett zade [ n ] : قى كردن پياپى كودك . قُدُود qodud : غُدّه ( گره و غُدّهء چربى كه در