از زخم و دُمل بيرون آيد ) . زِكام zekam : زكام . زَلَر zalar : ضرر . زَلَر دَادِه [ ن ] zalar dade [ n ] : ضرر دادن ( غذايى كه موجب آزار و بروز ناراحتى گردد ) . زَلَرزده [ ن ] zalar zade [ n ] : ضرر زدن ( ضرر زدن خوراكى و غذا و . . . ) . زَلوُ [ ر ] zalu [ r ] : زالو . زَلُو اندَاخته [ ن ] zalu endaxte [ n ] : زالو انداختن ( روى زخم براى آنكه خون و چرك آن را بمَكد ) . زِمار zemar : گازى كه از زغال نيم‌سوخته و آهك برمىخيزد . زِمَارى zemari : كسى كه او را از گاز زغال گرفته باشد . زِمه zeme : زمه ( زاج سفيد ) . زِمه زَده [ ن ] : zeme zade [ n ] : زمه زدن ( براى دفع چشم زخم ) . زنجفيل zanjafil : زنجبيل ، زنجفيل ( براى دفع تُرش معده ) . زَنُوكّى zanukki : زنكى ( داروهايى كه زنان تجويز مىكنند . نك : دَوا زنوُكّى ) . زوُرَك zurak : كورك ( دمل كوچك ) . زِيتوُ [ ن ] zeytu [ n ] : زيتون . زِيچ zeyc : زاج ، زائو . زِيچُا [ ن ] zeyco [ n ] : زايمان . زِيچناك zeycnak : زائوئى كه از ترس يا علّتى ديگر آسيب ديده باشد . زِيچى zeyci : زايويى كه از بيمارى و مشكلات زايمان آسيب ديده باشد . زِيده [ ن ] zeyde [ n ] : زاييدن . زيره : zire : زيره . س - s سِاب seb : سيب . سَابُنده [ ن ] sabonde [ n ] : ساباندن . سَابوُ [ ن ] sabu [ n ] : صابون . سَابوُنى sabuni : صابونى . سَابيده sabide : سابيده ، ساييده . سَالَب salab : ثعلب . سَالِم salem : سالم . سَبرِ زرد sabre zard : صبر زرد ( شيرابهء سفت و غليظ شده‌اى كه از گياه " صبر " به دست مىآيد ) . سَبوُس sabus : سبوس آرد گندم يا جو . سِپِستُا [ ن ] sepesto [ n ] : سپستان ( براى درمان اسهال و ناراحتىهاى دستگاه تنفّس ) . سِدر sedr : سدر . سُدّه sodde : گرفتگى صدا بر اثر سرماخوردگى . سَرخاش [ ك ] sarxas [ k ] : تك‌سرفه . نك : خاش [ ك ] . سَرخُف [ ت ] sarxof [ t ] : سرخفت ( نوعى آغوز و فلهء گاو ) . سُرخَك sorxak : سُرخك .