اسپِدا espeda : سپيداب . اسپِداقَلِىْ espeda qaley : سپيداب قلعى . اسْپُرز osporz : سپرز ، طحال ( طحال گوسفند را روى آتش مىانداختند تا كباب مىشد و به كودكانى كه در خواب مىشاشيدند مىخوراندند ) . اسپِناچ espenac : اسفناج . اسپَند espand : اسپند ، اسفند . استُخُدّوس ostoxoddus : استخودوس . استِفراق estefraq : استفراغ ، قى . استَقزا estaqza : استسقا . استِكُا [ ن ] esteko [ n ] : استكان ( براى " بادكش " كردن از آن استفاده مىشد ) . اسكُچّه askocce : سكسكه ، نك : اكُچّه . اسَل asal : عَسل . اسهال eshal : اسهال ( نوع ويروسى آن ) ، نك : هِيزه . اسهالِ خُونى eshale xuni : اسهال خونى . اشتُر خار ostor xar : شترخار ، خار شترى . اشتِها esteha : اشتهاء . اشكَسته eskaste : شكسته . اشكسته بَن [ د ] eskaste ban [ d ] : شكسته‌بند . اشكَسته بَندى eskaste bandi : شكسته بندى . افَاقه efaqe : افاقه . افتوّ سوُز aftow suz : آفتاب‌سوز ، ( سوختگى پوست بدن از آفتاب ) . افگار afgar : افگار ، مجروح . نك : اوّگار . افگَاروُ afgaru : سخت‌افگار . افلِج eflej : افليج . اقّ oqq : اق ، قى ( آنچه با فشار از معده بالا آيد و از دهان خارج شود ) . اقرَبَك aqrabak : عقربك ( آبسهء سر انگشت ) . اكُچّه akocce : سكسكه . نك : اسكُچه . اكسه akse : عطسه . الَّت ellat : علّت ، بيمارى . الَّتوُ ellatu : علّتى ( كسى كه زود زود بيمار شود و يا بيمارىهاى متعدد داشته باشد ) . الَكُل alakol : الكل . اليل alil : عليل . امَاله amale : اماله . امبه ambe : انبه . امَل amal : عمل ( 1 - جرّاحى ، 2 - اعتياد به افيون . 3 - اجابت مزاج ) . امَل كِرده [ ن ] amal kerde [ n ] : عمل كردن ( 1 - جرّاحى كردن . 2 - اجابت مزاج ) . امَلى amali : عملى ( 1 - معتاد به افيون . 2 - مصنوعى مانند دندان عملى ) . انّاب annab : عنّاب ( آب عنّاب را براى تصفيهء خون مىخوردند و از دود عنّاب براى جلوگيرى از آب ريزش بينى استفاده مىكردند ) . انار anar : انار ( آب انار را براى تصفيهء خون مىخوردند . رُب انار را به لثه‌هاى متورّم مىماليدند . دانه‌هاى نارس انار را براى درمان اسهال مىخوردند ) .