جمال رضايى

702

بيرجندنامه ( فارسى )

كِا توُپُّ تَفَنگ دَاره ke tuppo tafang dare * : كى توپ و تفنگ دارد كِا مِيَا بِ جَنگِ مُا ke meya be jange mo * : كى مىآيد به جنگ من . * * * افتوّ شُ [ د ] مَفتوّ شُ [ د ] aftow so [ d ] maftow so [ d ] افتو شُ [ د ] مَفتوّ شُ [ د ] aftow so [ d ] maftow so [ d ] * : آفتاب شد مهتاب شد بىبى سِوارِ گوّ شُ bibi sevare gow so * : بىبى سوار گاو شد ااقا سِوارِ كُرّه‌خَر aqa sevare korre xar * : آقا سوار كرّه خر تُ تِاشه وَردار مُ تَوَر to tese vardar mo tavar * : تو تيشه بردار من تبر بِرِم بِ جَنگِ شُانه‌سَر berem be jange sone sar * : برويم به جنگ شانه‌سر ( هُدهُد ) شُانه‌سَر قوّقا كِرده sone sar qowqa kerde * : شانه سر غوغا كرده پُوستِ خُر پُر كا كِرده puste xor por ka kerde * : پوست خود را پُر كاه كرده . * * * پَايه قُرقُر paye qor qor پَايه قُرقُر شوُمَكِا paye qor qor su make * : پايه ( ها ) ( رعد ) غُرغُر مىكردند شوُ مَتَرسى شوُ مَجَا su matarsi su maja * : مىترسيدند ، فرار مىكردند توُكُلِ لَاخُا شوُخَزى tu kole laxo su xazi * : توى سوراخ‌هاى صخره‌ها مىخزيدند قُلِ وَلّا شوُ مَخُند qole valla su maxond * : " قل هو الله " مىخواندند وَر دوّر خُا كُوف شوُ مَكِا var dowre xo kuf su make * : به دور خود فوت مىكردند . * * * پيرِ لَرزُا [ ن ] pire larzo [ n ] دَماق دَاره چِ مَاله damaq dare ce male * : دماغ دارد چون ماله دِانِا دَاره گُوَاله dene dare govale * : دهنى دارد گواله ( گاله ) چَشُا هُمچِ نَخُت چى caso homce naxotci * : چشمها همچو نخودچى ابروُ نِدَاره هِچّى abru nedare hecci * : ابرو ندارد هيچ چيز اگَر پيرُم مَلَرزُم agar pirom malarzom * : اگر پيرم مىلرزم بِ سَد جُوُا مِيَرزُم be sad jovo meyarzom * : به صد جوان مىارزم .