2 - رباعى اوُ يارِ مُنِا كِ مىرَوه سَر بَالا u yare mone ke mirave sar bala * دَسمال دَ دَست مىزنه گَرما را dasmal da dast mizane garmara مام ابر شَوُم سَايه كُنُم راهى ره mam abr savom saye konom rahire * افتوّ نَزَنه شاخ گُلِ رَانا را aftow nazane saxe gole rana ra او يار منست كه مىرود سربالا * دستمال در دست و مىزند گرما را مىخواهم ابر شَوَم سايه كنم راهش را * آفتاب نزند شاخ گُل رعنا را * * * دوُرى بِ تُ اى گُلشَن جَانُا چِ نِويسُم duri be to ey golsane jano ce nevisom * مُا موُر زَايفُم بِ سُليمُا چِ نويسُم mo mure zaifom be soleymo ce nevisom تَرسُم كِ قَلم شُاله كَشه نُامه بِسوزه tarsom ke qalam sole kase nome besuze * با اى دِلِ پُر خوُبِ تُ جَانُا چِ نِويسُم ba i dele porxu be to jano ce nevisom دورى به تو اى گلشن جانان چه نويسم * من مور ضعيفم به سليمان چه نويسم ترسم كه قلم شعله كشد نامه بسوزد * با اين دل پرخون به تو جانان چه نويسم * * * استَاره دَ ااسِمُا نِشُا دَارُم مُا estare da asemoneso darom mo * يارِا دَ مِيُانِ جَاهِلُا دَارُم مُا yare da meyone jahelo darom mo