جمال رضايى

663

بيرجندنامه ( فارسى )

مىگرفتند . 5 - آن را با دوغ مىآميختند و نوشابه‌اى مكيّف درست مىكردند و به آن " دوغ وحدت " مىگفتند . اين كار را بيشتر درويشان و قلندران مىكردند . 6 - آن را با برخى از داروهاى " گرم " و خوشبو و زعفران و عسل ( يا شيرهء قند ) مىآميختند و " معجون " درست مىكردند . اين معجون را كه در بيرجند " مأجو [ ن ] ( majo [ n ] مىگفتند به شكل گرده‌هاى " سوهان " درمىآوردند و گاه اندكى از آن را مىخوردند . اين " معجون " بسيار مطبوع ، معطّر ، نشاطآور ، " گرم " و حتّى مسكر و مصرف زياد آن خطرناك بود و موجب مسموميّت شديد و ندرة باعث مرگ مىشد .